ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ଭେଟ ହୋଇସାରିଛି, ହେଲେ “ବାପା” ବୋଲି ସିଧା ଡାକିବା ଧରମା ପାଇଁ ଏବେ ବି ନୂଆ। ସେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଡାକ ଦେଇ ଉତ୍ତରକୁ ଅପେକ୍ଷା କରେ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 56 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ଧରମା · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ବାପା–ପୁଅଙ୍କ ଭେଟ ପରେ କୋଣାର୍କର କାମସ୍ଥଳ ପାଖର ଭୂମିସ୍ତରର ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ। ହାତୁଡ଼ି, ପଥର କଟା ଓ ଭାର ଉଠା କାମରୁ ଅଲଗା। ମାଆ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ନାହାନ୍ତି। ଧରମା ଓ ବିଶୁ ମହାରଣା କୋଣାର୍କ ସହ ଜଡ଼ିତ ଲୋକକଥାର ଚରିତ୍ର। ଘରର ଫଳ ଓ ବାପା–ପୁଅଙ୍କ ଭେଟର ସୂତ୍ର ପୂର୍ବ ପଢ଼ିବା ପର୍ବରେ ରହିଛି। ଏହି ଛୋଟ ପର୍ବର ଘଟଣା ଓ ସଂଳାପ ନୂଆ କଳ୍ପନା; ପ୍ରମାଣିତ ଜୀବନୀ ବା ପୂରା କିମ୍ବଦନ୍ତୀର ପୁନଃକଥନ ନୁହେଁ। ଏହି ଚିତ୍ରରେ ଧରମା ବାର ବର୍ଷର ପିଲା। ମାଆଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ନାମ ଗଢ଼ାଯାଇନାହିଁ।
କହିବାର ସଙ୍କୋଚ → ଡାକିବା → ଉତ୍ତର ଶୁଣି ଆରାମ → ପୁଣି ସହଜରେ ଡାକିବା।
ପୂର୍ବ ଚିତ୍ର ସହ ମେଳ: ଧରମାର ଛୋଟ ଅସଜଡ଼ା କେଶ, ବାମ କାନ୍ଧ ଦେଇ ଛାତିରେ ନୀଳ କପଡ଼ା ଓ ଚାଲିବା ପାଇଁ ଖୋସା କ୍ରିମ୍ ତଳ ବସ୍ତ୍ର। ବିଶୁଙ୍କ କଳା ଢେଉଖେଳା କେଶ, ନିଶ, ବାମ କାନ୍ଧରେ ମାଟିଆ ଲାଲ କପଡ଼ା ଓ ସରୁ ଧାରର କ୍ରିମ୍ କାମ ଧୋତି। ମାଆଙ୍କ ସାଧା ହଳଦିଆ ଶାଢ଼ୀରେ ସରୁ ମାଟିଆ ଲାଲ ଧାର, ସେଇ ରଙ୍ଗର ଛୋଟ ହାତର ବ୍ଲାଉଜ୍, ବାମ କାନ୍ଧରେ କାନି, ତଳ ଖୋସା, ଅଳ୍ପ ଚୁଡ଼ି ଓ ଛୋଟ ବିନ୍ଦି। ସମସ୍ତେ ଖାଲି ପାଦରେ। ବସିବା ଓ ହାତ ବଢ଼ାଇବାବେଳେ କପଡ଼ାର ଖୋସା ଓ କାନ୍ଧର ପଟ ମେଳିବ। ଏହା ପ୍ରକଳ୍ପର ଚିତ୍ରକଳ୍ପ; ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମାଣିତ ପୋଷାକ ବୋଲି ଦାବି ନୁହେଁ।
ଏହା ପ୍ରଥମ ଚିହ୍ନାପରିଚୟ ପରର ମୁହୂର୍ତ୍ତ। ନାମ ବା କୋଳି ଦେଖି ଚିହ୍ନିବାର ପୂର୍ବ ଦୃଶ୍ୟ ପୁଣି ହୁଏନି। ବିଶୁଙ୍କ ହାତରେ କୌଣସି ଯନ୍ତ୍ର ନାହିଁ।
ଧରମା ବିଶୁଙ୍କ ପାଖେ ବସିଛି। କିଛି କହିବାକୁ ମୁହଁ ଖୋଲି ପୁଣି ଥାମେ।
ଦୂର ପତ୍ର ଓ ହାଲୁକା ପବନ।
ଧରମା
ବାପା…
ବିଶୁ ଧରମା ଆଡ଼କୁ ପୂରା ମୁହଁ ବୁଲାନ୍ତି। ଧରମା ତାଙ୍କ ଆଖିକୁ ଚାହେଁ।
କଥା ପାଇଁ ଏକ ଶାନ୍ତ ବିରାମ।
ବିଶୁ ମହାରଣା
ହଁ ରେ, କହ।
ଧରମା ତଳକୁ ଚାହିଁ ଟିକେ ହସେ। ହାତରେ କୋଳି ପୁଟୁଳିର ଖାଲି କପଡ଼ା ଗୁଛାଏ।
ନରମ କପଡ଼ା ଘଷା।
ଧରମା
କିଛି ନାହିଁ। ଡାକିଦେଲି।
ବିଶୁ ପାଖେ ସେ ବସି ରହେ। ଏଥର ମୁହଁ ଉଠାଇ ସିଧା ଡାକେ।
ଦୁହିଁଙ୍କ ନରମ ହସ।
ଧରମା
ବାପା।
ବିଶୁ ମହାରଣା
ଶୁଣୁଛି।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍