ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ରଘୁ ପୁଟୁଳି ବାନ୍ଧିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ହେମା ଭିତର ଭାଙ୍ଗରେ ଓଦା ଦାଗ ଦେଖି ବସ୍ତ୍ରକୁ ପୁଣି ମେଲାନ୍ତି।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 54 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ହେମା · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ପୁରୁଣା ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ନଦୀଘାଟ। ବୋଇତ, ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଯାତ୍ରା ପ୍ରସ୍ତୁତିର ମୌଳିକ ଗପ। ବାର ବର୍ଷର ମାଳତୀ ହେମା ଓ ରଘୁଙ୍କ ଝିଅ। ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ହେମା ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟୀ, ଚଉରାଳିଶ ବର୍ଷର ରଘୁ ଯାତ୍ରୀ ବଣିକ। ପଚାଶ ବର୍ଷର ହରି ଅଭିଜ୍ଞ ନାଉରି ଓ ସହକର୍ମୀ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସନ, ବନ୍ଦର ବା ନୌପଥ ଧାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହା ଆଜିର ବାଲିଯାତ୍ରା ମେଳାର ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ।
ପ୍ରସ୍ତୁତିର ତରତର → ନିଜ ଯାଞ୍ଚରେ ଅଟଳ → ଦୁହେଁ ମିଶି ଅପେକ୍ଷା ପାଇଁ ବସ୍ତ୍ର ମେଲାଇବା।
ଚୟନିତ ଚିତ୍ରର ପୋଷାକ ରହିବ: ମାଳତୀର ଲମ୍ବା ବେଣୀ, ମାଟିଆ ଲାଲ ଘାଘରା, କ୍ରିମ୍ ବ୍ଲାଉଜ୍ ଓ ସରୁ ହଳଦିଆ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। ହେମାର ନୀଳ ସୂତା ଶାଢ଼ୀରେ ସରୁ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଧାର, ଲାଲ ବ୍ଲାଉଜ୍, ତଳ ଖୋସା ଓ ଅଳ୍ପ ଅଳଙ୍କାର। ରଘୁଙ୍କ କ୍ରିମ୍ ଧୋତିର ଲାଲ ଧାର ଓ ବାମ କାନ୍ଧରେ ଗାଢ଼ ଲାଲ ଉତ୍ତରୀୟ। ହରିଙ୍କ ଛୋଟ ନୀଳ କାମ ଧୋତି, ଅଣ୍ଟାରେ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଚେକ୍ ଗାମୁଛା ଓ କ୍ରିମ୍ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। କପଡ଼ାର ଖୋସା ଓ ଶେଷ ଧାର ହାତର କାମରେ ଅଟକିବନି। ଏହା ଚିତ୍ରକଳ୍ପ; ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମାଣିତ ପୋଷାକ ନୁହେଁ।
ଗୋଟିଏ କପଡ଼ା, ଭିତର ଭାଙ୍ଗରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଓଦା ଦାଗ। ମେଲାଇଲେ ତୁରନ୍ତ ଶୁଖିଯିବନି। ଶେଷରେ ସଫା ଉଚ୍ଚ ପଟାରେ ଖୋଲା ରହେ; ଯାତ୍ରା ସମୟ ଧାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏନି।
ରଘୁ ଖୋଲା ପୁଟୁଳିର ଢାକଣା କପଡ଼ା ଧରନ୍ତି। ହେମା ଭିତର ବସ୍ତ୍ରର ଭାଙ୍ଗ ଖୋଲନ୍ତି।
କପଡ଼ା ଖୋଲିବା।
ରଘୁ ସାଧବ
ଏଇଟା ବାନ୍ଧିଦେବା?
ହେମା ଭିତର ଓଦା ଦାଗ ଦେଖାନ୍ତି। ରଘୁ ହାତ ଥାମନ୍ତି।
କାମ ଥାମିବାର ବିରାମ।
ହେମା
ଟିକେ ରୁହ। ଭିତରଟା ଏବେ ବି ଓଦା।
ସେ କପଡ଼ା ମେଲାନ୍ତି, ରଘୁ ଅନ୍ୟ ପଟ ଧରନ୍ତି। ଦାଗ ଦେଖାଯାଉଛି।
କପଡ଼ାର ଲମ୍ବା ଘଷା।
ହେମା
ଉପରଟା ଦେଖି ମୁଁ ବି ଶୁଖିଛି ଭାବିଥିଲି।
ଦୁହେଁ କପଡ଼ାକୁ ସଫା ଉଚ୍ଚ ପଟାରେ ମେଲାଇ ରଖନ୍ତି। ହେମା ଶେଷ ଭାଙ୍ଗ ଖୋଲନ୍ତି।
ହାଲୁକା ପବନ।
ହେମା
ଏଇଟା ଶୁଖୁ। ସେତିକିବେଳେ ଅନ୍ୟ କାମ କରିବା।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍