ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ପୁରୁଣା ଛୋଟ ବସ୍ତ୍ର ଖଣ୍ଡକୁ ମାଳତୀ ନୂଆ ନମୁନା ସହ ରଖେ। ହେମା ତାକୁ ଅଲଗା କରନ୍ତି; ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ସହ ପ୍ରଥମ ମାଲ ସଜାଇବାର ସ୍ମୃତି ସେଥିରେ ଅଛି।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 56 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ହେମା · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ପୁରୁଣା ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ନଦୀଘାଟ। ବୋଇତ, ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଯାତ୍ରା ପ୍ରସ୍ତୁତିର ମୌଳିକ ଗପ। ବାର ବର୍ଷର ମାଳତୀ ହେମା ଓ ରଘୁଙ୍କ ଝିଅ। ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ହେମା ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟୀ, ଚଉରାଳିଶ ବର୍ଷର ରଘୁ ଯାତ୍ରୀ ବଣିକ। ପଚାଶ ବର୍ଷର ହରି ଅଭିଜ୍ଞ ନାଉରି ଓ ସହକର୍ମୀ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସନ, ବନ୍ଦର ବା ନୌପଥ ଧାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହା ଆଜିର ବାଲିଯାତ୍ରା ମେଳାର ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ।
ପୁରୁଣା କପଡ଼ା ଚିହ୍ନିବା → ନିଜ ଛୋଟବେଳର କଥା ଖୋଲିବା → ଝିଅ ସହ ସ୍ମୃତି ବାଣ୍ଟିବା।
ଚୟନିତ ଚିତ୍ରର ପୋଷାକ ରହିବ: ମାଳତୀର ଲମ୍ବା ବେଣୀ, ମାଟିଆ ଲାଲ ଘାଘରା, କ୍ରିମ୍ ବ୍ଲାଉଜ୍ ଓ ସରୁ ହଳଦିଆ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। ହେମାର ନୀଳ ସୂତା ଶାଢ଼ୀରେ ସରୁ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଧାର, ଲାଲ ବ୍ଲାଉଜ୍, ତଳ ଖୋସା ଓ ଅଳ୍ପ ଅଳଙ୍କାର। ରଘୁଙ୍କ କ୍ରିମ୍ ଧୋତିର ଲାଲ ଧାର ଓ ବାମ କାନ୍ଧରେ ଗାଢ଼ ଲାଲ ଉତ୍ତରୀୟ। ହରିଙ୍କ ଛୋଟ ନୀଳ କାମ ଧୋତି, ଅଣ୍ଟାରେ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଚେକ୍ ଗାମୁଛା ଓ କ୍ରିମ୍ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। କପଡ଼ାର ଖୋସା ଓ ଶେଷ ଧାର ହାତର କାମରେ ଅଟକିବନି। ଏହା ଚିତ୍ରକଳ୍ପ; ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମାଣିତ ପୋଷାକ ନୁହେଁ।
ଗୋଟିଏ ହାତରେ ଧରିହେବା ପୁରୁଣା ବସ୍ତ୍ର ଖଣ୍ଡ। ଏହା ପରିବାରର କାଳ୍ପନିକ ସ୍ମୃତି, ପ୍ରମାଣିତ ଐତିହାସିକ ବସ୍ତୁ ନୁହେଁ। ହେମା ନିଜେ ବୁଣିଥିଲେ ବୋଲି କୁହାଯାଏନି।
ମାଳତୀ ନମୁନା ଗୁଛାଉଛି। ହେମା ପୁରୁଣା ଛୋଟ ଖଣ୍ଡଟିକୁ ହାତରେ ନିଅନ୍ତି।
କପଡ଼ା ଘଷା।
ହେମା
ଏଇ ଖଣ୍ଡଟା ରହୁ। ଏଇଟା ବିକ୍ରି ପାଇଁ ନୁହେଁ।
ମାଳତୀ ତା’ର ମଳିନ ଧାରକୁ ଚାହେଁ। ହେମା ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଭାଙ୍ଗ ମସୃଣ କରନ୍ତି।
ଧୀର ହାତର ଶବ୍ଦ।
ମାଳତୀ
ଏତେ ପୁରୁଣାଟା କାହିଁକି ରଖିଛୁ?
ହେମା କପଡ଼ାକୁ ଚାହିଁ ହସନ୍ତି, ତା’ପରେ ଝିଅକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଶାନ୍ତ ବିରାମ।
ହେମା
ମୋ ମାଆଙ୍କ ସହ ପ୍ରଥମ ମାଲ ସଜାଇଥିଲି। ସେଥିରୁ ଏଇ ଖଣ୍ଡଟା।
ହେମା ଖଣ୍ଡଟି ଛୋଟ ଅଲଗା ଥଳିରେ ରଖନ୍ତି। ମାଳତୀ ପାଖେ ବସେ।
ଥଳିର ନରମ ଶବ୍ଦ।
ମାଳତୀ
ତୁ ବି ମୋ ଭଳି ଆଗେ ସବୁ ଜାଣିଛୁ ବୋଲି ଭାବୁଥିଲୁ?
ହେମା
ତୋଠାରୁ ଟିକେ ବେଶି।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍