ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ରଘୁ ମାଳତୀକୁ ପଚାରିଲେ ହେମା ଆଗେ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଝିଅର ଉଠା ହାତ ଦେଖି ସେ ଥାମନ୍ତି।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 54 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ହେମା · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ପୁରୁଣା ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ନଦୀଘାଟ। ବୋଇତ, ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଯାତ୍ରା ପ୍ରସ୍ତୁତିର ମୌଳିକ ଗପ। ବାର ବର୍ଷର ମାଳତୀ ହେମା ଓ ରଘୁଙ୍କ ଝିଅ। ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ହେମା ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟୀ, ଚଉରାଳିଶ ବର୍ଷର ରଘୁ ଯାତ୍ରୀ ବଣିକ। ପଚାଶ ବର୍ଷର ହରି ଅଭିଜ୍ଞ ନାଉରି ଓ ସହକର୍ମୀ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସନ, ବନ୍ଦର ବା ନୌପଥ ଧାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହା ଆଜିର ବାଲିଯାତ୍ରା ମେଳାର ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଅଭ୍ୟାସରେ ଆଗେ କହିବା → ଝିଅକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବା → କଥା ଛାଡ଼ିଦେବା → ଶୁଣିବା।
ଚୟନିତ ଚିତ୍ରର ପୋଷାକ ରହିବ: ମାଳତୀର ଲମ୍ବା ବେଣୀ, ମାଟିଆ ଲାଲ ଘାଘରା, କ୍ରିମ୍ ବ୍ଲାଉଜ୍ ଓ ସରୁ ହଳଦିଆ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। ହେମାର ନୀଳ ସୂତା ଶାଢ଼ୀରେ ସରୁ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଧାର, ଲାଲ ବ୍ଲାଉଜ୍, ତଳ ଖୋସା ଓ ଅଳ୍ପ ଅଳଙ୍କାର। ରଘୁଙ୍କ କ୍ରିମ୍ ଧୋତିର ଲାଲ ଧାର ଓ ବାମ କାନ୍ଧରେ ଗାଢ଼ ଲାଲ ଉତ୍ତରୀୟ। ହରିଙ୍କ ଛୋଟ ନୀଳ କାମ ଧୋତି, ଅଣ୍ଟାରେ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଚେକ୍ ଗାମୁଛା ଓ କ୍ରିମ୍ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। କପଡ଼ାର ଖୋସା ଓ ଶେଷ ଧାର ହାତର କାମରେ ଅଟକିବନି। ଏହା ଚିତ୍ରକଳ୍ପ; ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମାଣିତ ପୋଷାକ ନୁହେଁ।
ଦୁଇ ଖୋଲା ହାଲୁକା ନମୁନା ପୁଟୁଳି। ଗୋଟିଏରେ ଧାର ଥିବା ବସ୍ତ୍ର, ଅନ୍ୟଟିରେ ସାଧା। ହେମା ମାଳତୀର ମୁହଁରେ କଥା ବସାଇବେନି।
ମାଳତୀ ସଜାଇଥିବା ଦୁଇ ନମୁନା ପାଖେ ରଘୁ ଥାମନ୍ତି। ହେମା ପାଖେ ବସିଛନ୍ତି।
କପଡ଼ା ଘଷା।
ରଘୁ ସାଧବ
ମାଳତୀ, ଦୁଇଟାକୁ ଅଲଗା କାହିଁକି ରଖିଲୁ?
ହେମା ଉତ୍ତର ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି। ମାଳତୀ ନିଜ ହାତ ଟିକେ ଉଠାଏ।
କଥା ମଝିରେ ବିରାମ।
ହେମା
ଏପଟେ ଯେଉଁ…
ମାଳତୀ
ମାଆ, ମୁଁ କହିବି?
ହେମା ମାଳତୀକୁ ଚାହିଁ ମୁଣ୍ଡ ହଲାନ୍ତି। ନିଜ ହାତ କୋଳରେ ରଖନ୍ତି।
ହାଲୁକା ପବନ।
ହେମା
ହଁ, ତୁ କହ। ତୁ ହିଁ ସଜାଇଛୁ।
ମାଳତୀ ଦୁଇ ଭିନ୍ନ ଧାର ଦେଖାଏ। ହେମା ଆଉ କଥା ଯୋଡ଼ନ୍ତିନି।
କପଡ଼ାର ହାଲୁକା ଫଡ଼ଫଡ଼।
ମାଳତୀ
ଏଗୁଡ଼ିକର ଧାର ଅଛି। ଏଗୁଡ଼ିକ ସାଧା। ଖୋଜିବା ସହଜ ହେବ।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍