ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ବଡ଼ମାନଙ୍କ ପରି କାମ ଚାହୁଁଥିବା ମାଳତୀକୁ ଛୋଟ ନମୁନା ପୁଟୁଳି ମିଳେ। ତା’ ଭିତରେ କ’ଣ ଅଛି ମନେରଖିବା ବି ଦାୟିତ୍ୱ ବୋଲି ସେ ଧରିପାରେ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 54 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ମାଳତୀ · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ପୁରୁଣା ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ନଦୀଘାଟ। ବୋଇତ, ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଯାତ୍ରା ପ୍ରସ୍ତୁତିର ମୌଳିକ ଗପ। ବାର ବର୍ଷର ମାଳତୀ ହେମା ଓ ରଘୁଙ୍କ ଝିଅ। ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ହେମା ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟୀ, ଚଉରାଳିଶ ବର୍ଷର ରଘୁ ଯାତ୍ରୀ ବଣିକ। ପଚାଶ ବର୍ଷର ହରି ଅଭିଜ୍ଞ ନାଉରି ଓ ସହକର୍ମୀ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସନ, ବନ୍ଦର ବା ନୌପଥ ଧାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହା ଆଜିର ବାଲିଯାତ୍ରା ମେଳାର ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଛୋଟ କାମ ପାଇ ମୁହଁ ଶୁଖିବା → ପ୍ରଶ୍ନରେ ଅଟକିବା → ଧ୍ୟାନରେ ଦେଖିବା → ଦାୟିତ୍ୱ ନେବା।
ଚୟନିତ ଚିତ୍ରର ପୋଷାକ ରହିବ: ମାଳତୀର ଲମ୍ବା ବେଣୀ, ମାଟିଆ ଲାଲ ଘାଘରା, କ୍ରିମ୍ ବ୍ଲାଉଜ୍ ଓ ସରୁ ହଳଦିଆ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। ହେମାର ନୀଳ ସୂତା ଶାଢ଼ୀରେ ସରୁ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଧାର, ଲାଲ ବ୍ଲାଉଜ୍, ତଳ ଖୋସା ଓ ଅଳ୍ପ ଅଳଙ୍କାର। ରଘୁଙ୍କ କ୍ରିମ୍ ଧୋତିର ଲାଲ ଧାର ଓ ବାମ କାନ୍ଧରେ ଗାଢ଼ ଲାଲ ଉତ୍ତରୀୟ। ହରିଙ୍କ ଛୋଟ ନୀଳ କାମ ଧୋତି, ଅଣ୍ଟାରେ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଚେକ୍ ଗାମୁଛା ଓ କ୍ରିମ୍ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। କପଡ଼ାର ଖୋସା ଓ ଶେଷ ଧାର ହାତର କାମରେ ଅଟକିବନି। ଏହା ଚିତ୍ରକଳ୍ପ; ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମାଣିତ ପୋଷାକ ନୁହେଁ।
ଦୁଇ ଛୋଟ ବସ୍ତ୍ର ନମୁନା: ଗୋଟିଏ ସାଧା, ଗୋଟିଏ ଧାରରେ ସରୁ ଲାଲ ରେଖା। ଏହି ନକ୍ସାକୁ କୌଣସି ନାମିତ ଐତିହାସିକ ବୁଣା ବୋଲି କୁହାଯିବନି। ପିଲା ଭାରୀ ମାଲ ନେବନି।
ହେମା ମାଳତୀକୁ ହାଲୁକା ନମୁନା ପୁଟୁଳି ଦିଅନ୍ତି। ସେ ପାଖର ବଡ଼ ମାଲକୁ ଚାହେଁ।
କପଡ଼ା ଘଷା।
ମାଳତୀ
ମୋ ପାଇଁ ଖାଲି ଏତିକି?
ହେମା ତା’ ହାତର ପୁଟୁଳିକୁ ଦେଖାନ୍ତି। ମାଳତୀ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଯାଇ ଥାମେ।
ଏକ ବିରାମ।
ହେମା
ଲାଲ ଧାର ଥିବାଟା କେଉଁଠି?
ମାଳତୀ ପୁଟୁଳି ଖୋଲି ଦୁଇ ନମୁନା ଦେଖେ। ଲାଲ ଧାରଟି ଉପରେ ରଖେ।
ଦୁଇ ହାଲୁକା ଭାଙ୍ଗ।
ମାଳତୀ
ଏଇଟା। ଅନ୍ୟଟା ସାଧା।
ସେ ଦୁଇଟିକୁ ଗୁଛାଇ ପୁଟୁଳି ଧରେ। ଏଥର ବଡ଼ ମାଲକୁ ଚାହେଁନି।
ହାଲୁକା ପାଦଶବ୍ଦ।
ମାଳତୀ
ଏଇଟା ମୁଁ ରଖୁଛି। ମାଗିଲେ ଠିକ୍ଟା ଦେବି।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍