ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ପୁଅକୁ ବାପାଙ୍କ ପାଇଁ ଛୋଟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇସାରି ମାଆ ଥାମନ୍ତି। ତାଙ୍କ ନିଜର ଆଉ ଗୋଟିଏ କଥା ଅଛି। ସେ ତାହା ନିଜ ଶବ୍ଦରେ କହନ୍ତି।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 56 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ଧରମାର ମାଆ · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ସମୟଧରା ଦୃଶ୍ୟନମୁନା ଦେଖନ୍ତୁ →ଯାତ୍ରା ପୂର୍ବରୁ ଘର ଅଗଣା ଓ ବାରଣ୍ଡା। ମାଆ ଓ ପୁଅଙ୍କ କଥା। ଧରମା ଓ ବିଶୁ ମହାରଣା କୋଣାର୍କ ସହ ଜଡ଼ିତ ଲୋକକଥାର ଚରିତ୍ର। ଘରର ଫଳ ଓ ବାପା–ପୁଅଙ୍କ ଭେଟର ସୂତ୍ର ପୂର୍ବ ପଢ଼ିବା ପର୍ବରେ ରହିଛି। ଏହି ଛୋଟ ପର୍ବର ଘଟଣା ଓ ସଂଳାପ ନୂଆ କଳ୍ପନା; ପ୍ରମାଣିତ ଜୀବନୀ ବା ପୂରା କିମ୍ବଦନ୍ତୀର ପୁନଃକଥନ ନୁହେଁ। ଏହି ଚିତ୍ରରେ ଧରମା ବାର ବର୍ଷର ପିଲା। ମାଆଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ନାମ ଗଢ଼ାଯାଇନାହିଁ।
ଅଭ୍ୟାସର ଯତ୍ନ → ନିଜ କଥା କହିବାର ସଙ୍କୋଚ → ସିଧା ସ୍ନେହ ପ୍ରକାଶ → ପୁଅ ସହ ଛୋଟ ହସ।
ପୂର୍ବ ଚିତ୍ର ସହ ମେଳ: ଧରମାର ଛୋଟ ଅସଜଡ଼ା କେଶ, ବାମ କାନ୍ଧ ଦେଇ ଛାତିରେ ନୀଳ କପଡ଼ା ଓ ଚାଲିବା ପାଇଁ ଖୋସା କ୍ରିମ୍ ତଳ ବସ୍ତ୍ର। ବିଶୁଙ୍କ କଳା ଢେଉଖେଳା କେଶ, ନିଶ, ବାମ କାନ୍ଧରେ ମାଟିଆ ଲାଲ କପଡ଼ା ଓ ସରୁ ଧାରର କ୍ରିମ୍ କାମ ଧୋତି। ମାଆଙ୍କ ସାଧା ହଳଦିଆ ଶାଢ଼ୀରେ ସରୁ ମାଟିଆ ଲାଲ ଧାର, ସେଇ ରଙ୍ଗର ଛୋଟ ହାତର ବ୍ଲାଉଜ୍, ବାମ କାନ୍ଧରେ କାନି, ତଳ ଖୋସା, ଅଳ୍ପ ଚୁଡ଼ି ଓ ଛୋଟ ବିନ୍ଦି। ସମସ୍ତେ ଖାଲି ପାଦରେ। ବସିବା ଓ ହାତ ବଢ଼ାଇବାବେଳେ କପଡ଼ାର ଖୋସା ଓ କାନ୍ଧର ପଟ ମେଳିବ। ଏହା ପ୍ରକଳ୍ପର ଚିତ୍ରକଳ୍ପ; ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମାଣିତ ପୋଷାକ ବୋଲି ଦାବି ନୁହେଁ।
ମାଆ ଡାହାଣରେ ବାରଣ୍ଡାର ନିମ୍ନ ଧାରରେ ବସିଛନ୍ତି; ଧରମା ବାମରେ ଠିଆ। ଗୋଟିଏ ବନ୍ଧା କୋଳି ପୁଟୁଳି ସବୁ ଦୃଶ୍ୟରେ ତା’ ଦୁଇ ହାତରେ। ମାଆଙ୍କ ପାଖେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଖାଲି ଝୁଡ଼ି। କଥାବେଳେ କେହି ଚାଲିଯାଆନ୍ତିନି, ବାପା ଦୃଶ୍ୟରେ ଆସନ୍ତିନି।
ମାଆ ବାରଣ୍ଡାରେ ବସିଛନ୍ତି। ଧରମା ଦୁଇ ହାତରେ ପୁଟୁଳି ଧରି ତାଙ୍କୁ ପଚାରେ।
ଅଗଣାର ହାଲୁକା ପତ୍ର ଶବ୍ଦ।
ଧରମା
ମାଆ, ବାପାଙ୍କୁ ଆଉ କ’ଣ କହିବି?
ମାଆ ଛୋଟ ହାତ ଭଙ୍ଗୀରେ ମନେପକାନ୍ତି। ତା’ପରେ ହାତ କୋଳରେ ରଖି ଥାମନ୍ତି।
କଥା ପରେ ଶାନ୍ତି।
ମାଆ
ଠିକ୍ ବେଳେ ଖାଇବେ ବୋଲି କହିବୁ। ଆଉ…
ଧରମା ଟିକେ ଆଗକୁ ଝୁଙ୍କେ। ମାଆ ତାକୁ ଚାହିଁ ଧୀରେ ନିଜ କଥା କହନ୍ତି।
ପତ୍ର ଶବ୍ଦ ତଳେ ନରମ କଣ୍ଠ।
ଧରମା
ଆଉ କ’ଣ?
ମାଆ
ତାଙ୍କୁ ଭାରି ମନେପଡ଼ୁଛି। ସେଇଟା ବି କହିବୁ।
ଧରମା ମୁଣ୍ଡ ହଲାଏ। ମାଆଙ୍କ ମୁହଁର ସଙ୍କୋଚ କମେ; ଦୁହେଁ ଟିକେ ହସନ୍ତି।
ଛୋଟ ବିରାମ ଓ ଶାନ୍ତ ଅଗଣା।
ଧରମା
ଏଇଆ କହିବି?
ମାଆ
ହଁ। ଯେମିତି କହିଲି।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍