ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ସବୁ କୋଳି ପୁଟୁଳିକୁ ଯିବ ବୋଲି ଧରମା ଭାବେ। ମାଆ ନିଜ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ରଖି ହସନ୍ତି। ଘରର ଫଳରେ ତାଙ୍କ ନିଜ ପସନ୍ଦ ବି ଅଛି।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 56 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ଧରମାର ମାଆ · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ଯାତ୍ରା ପୂର୍ବରୁ ଘର ଅଗଣା ଓ ବାରଣ୍ଡା। ମାଆ ଓ ପୁଅଙ୍କ କଥା। ଧରମା ଓ ବିଶୁ ମହାରଣା କୋଣାର୍କ ସହ ଜଡ଼ିତ ଲୋକକଥାର ଚରିତ୍ର। ଘରର ଫଳ ଓ ବାପା–ପୁଅଙ୍କ ଭେଟର ସୂତ୍ର ପୂର୍ବ ପଢ଼ିବା ପର୍ବରେ ରହିଛି। ଏହି ଛୋଟ ପର୍ବର ଘଟଣା ଓ ସଂଳାପ ନୂଆ କଳ୍ପନା; ପ୍ରମାଣିତ ଜୀବନୀ ବା ପୂରା କିମ୍ବଦନ୍ତୀର ପୁନଃକଥନ ନୁହେଁ। ଏହି ଚିତ୍ରରେ ଧରମା ବାର ବର୍ଷର ପିଲା। ମାଆଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ନାମ ଗଢ଼ାଯାଇନାହିଁ।
ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ବାଛିବା → ନିଜ ପସନ୍ଦ ରଖିବା → ପୁଅର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ହସ → ଦୁହେଁ ଏକାଠି ଖାଇବା।
ପୂର୍ବ ଚିତ୍ର ସହ ମେଳ: ଧରମାର ଛୋଟ ଅସଜଡ଼ା କେଶ, ବାମ କାନ୍ଧ ଦେଇ ଛାତିରେ ନୀଳ କପଡ଼ା ଓ ଚାଲିବା ପାଇଁ ଖୋସା କ୍ରିମ୍ ତଳ ବସ୍ତ୍ର। ବିଶୁଙ୍କ କଳା ଢେଉଖେଳା କେଶ, ନିଶ, ବାମ କାନ୍ଧରେ ମାଟିଆ ଲାଲ କପଡ଼ା ଓ ସରୁ ଧାରର କ୍ରିମ୍ କାମ ଧୋତି। ମାଆଙ୍କ ସାଧା ହଳଦିଆ ଶାଢ଼ୀରେ ସରୁ ମାଟିଆ ଲାଲ ଧାର, ସେଇ ରଙ୍ଗର ଛୋଟ ହାତର ବ୍ଲାଉଜ୍, ବାମ କାନ୍ଧରେ କାନି, ତଳ ଖୋସା, ଅଳ୍ପ ଚୁଡ଼ି ଓ ଛୋଟ ବିନ୍ଦି। ସମସ୍ତେ ଖାଲି ପାଦରେ। ବସିବା ଓ ହାତ ବଢ଼ାଇବାବେଳେ କପଡ଼ାର ଖୋସା ଓ କାନ୍ଧର ପଟ ମେଳିବ। ଏହା ପ୍ରକଳ୍ପର ଚିତ୍ରକଳ୍ପ; ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମାଣିତ ପୋଷାକ ବୋଲି ଦାବି ନୁହେଁ।
ଘରେ ଯାତ୍ରା ପୂର୍ବର ଦୃଶ୍ୟ। କୋଳି ଆଗରୁ ସଫା; ହାତ ସଫା। ମାଆ ପାଇଁ ରଖା ଫଳ ଓ ବାପାଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଟୁଳି ଅଲଗା। ଖାଇସାରିଥିବା ଫଳ ପୁଟୁଳିକୁ ଫେରେନି।
ମାଆ ଝୁଡ଼ିରୁ କୋଳି ନେଇ କପଡ଼ା ଉପରେ ରଖନ୍ତି। ଗୋଟିଏ କୋଳି ନିଜ ପାଖେ ରଖିଦିଅନ୍ତି।
କପଡ଼ା ଓ ଝୁଡ଼ିର ହାଲୁକା ଶବ୍ଦ।
ଧରମା
ସେଇଟା ରହିଗଲା।
ମାଆ ସେ କୋଳିକୁ ଚାହିଁ ହସନ୍ତି। ଧରମା ଏହାକୁ ପୁଟୁଳିରେ ରଖିବାକୁ ହାତ ବଢ଼ାଇ ଥାମେ।
ଛୋଟ ବିରାମ।
ମାଆ
ରହିଲାନି। ରଖିଛି। ଏଇଟା ମୋର।
ସେ କୋଳି ଉଠାଇ ଧରମାକୁ ଦେଖାନ୍ତି। ପୁଅର ମୁହଁରେ ହସ ଆସେ।
ଦୁହିଁଙ୍କ ହସ।
ଧରମା
ତୁମ ପାଇଁ ବି ବାଛୁଛ?
ମାଆ
ମୁଁ ବି ଖାଇବି ତ!
ମାଆ ନିଜ କୋଳି ଖାଆନ୍ତି। ଧରମା ଝୁଡ଼ିରୁ ନିଜ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ନିଏ। ବାପାଙ୍କ ପୁଟୁଳି ପାଖେ ରହେ।
ଶାନ୍ତ ଅଗଣା ଓ ଅଳ୍ପ କଥା।
ମାଆ
ତୋ ପାଇଁ ବାଛ। ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ଟା ବାଛିବୁ ବୋଲି ଜାଣିଛି।
ଧରମା
ତୁମେ ଆଗରୁ ଜାଣିଛ!
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍