ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ରଘୁ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦେଖନ୍ତି। ନିଜ ପାଣି ପାତ୍ରଟି ପଛେ ରହିଯାଇଛି ବୋଲି ହରି ଦେଖାଇଲେ ସେ ହସି ନିଜ କାମକୁ ଫେରନ୍ତି।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 54 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ରଘୁ ସାଧବ · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ପୁରୁଣା ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ନଦୀଘାଟ। ବୋଇତ, ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଯାତ୍ରା ପ୍ରସ୍ତୁତିର ମୌଳିକ ଗପ। ବାର ବର୍ଷର ମାଳତୀ ହେମା ଓ ରଘୁଙ୍କ ଝିଅ। ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ହେମା ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟୀ, ଚଉରାଳିଶ ବର୍ଷର ରଘୁ ଯାତ୍ରୀ ବଣିକ। ପଚାଶ ବର୍ଷର ହରି ଅଭିଜ୍ଞ ନାଉରି ଓ ସହକର୍ମୀ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସନ, ବନ୍ଦର ବା ନୌପଥ ଧାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହା ଆଜିର ବାଲିଯାତ୍ରା ମେଳାର ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ।
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କି ପଚାରିବା → ନିଜ ଭୁଲ୍ ଦେଖିବା → ବାହାନା ନକରି ସଜାଡ଼ିବା।
ଚୟନିତ ଚିତ୍ରର ପୋଷାକ ରହିବ: ମାଳତୀର ଲମ୍ବା ବେଣୀ, ମାଟିଆ ଲାଲ ଘାଘରା, କ୍ରିମ୍ ବ୍ଲାଉଜ୍ ଓ ସରୁ ହଳଦିଆ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। ହେମାର ନୀଳ ସୂତା ଶାଢ଼ୀରେ ସରୁ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଧାର, ଲାଲ ବ୍ଲାଉଜ୍, ତଳ ଖୋସା ଓ ଅଳ୍ପ ଅଳଙ୍କାର। ରଘୁଙ୍କ କ୍ରିମ୍ ଧୋତିର ଲାଲ ଧାର ଓ ବାମ କାନ୍ଧରେ ଗାଢ଼ ଲାଲ ଉତ୍ତରୀୟ। ହରିଙ୍କ ଛୋଟ ନୀଳ କାମ ଧୋତି, ଅଣ୍ଟାରେ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଚେକ୍ ଗାମୁଛା ଓ କ୍ରିମ୍ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। କପଡ଼ାର ଖୋସା ଓ ଶେଷ ଧାର ହାତର କାମରେ ଅଟକିବନି। ଏହା ଚିତ୍ରକଳ୍ପ; ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମାଣିତ ପୋଷାକ ନୁହେଁ।
ନିଜର ଛୋଟ ଢାଙ୍କୁଣି ଥିବା ପାଣି ପାତ୍ର; ସମଗ୍ର ଯାତ୍ରାର ଜଳଭଣ୍ଡାର ନୁହେଁ। ବୋଇତ ଘାଟରେ ବନ୍ଧା। ଶେଷରେ ପାତ୍ରଟି ରଘୁଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପୁଟୁଳି ପାଖେ ରହେ।
ଘାଟର ଭିତର ପଟେ ରଘୁ ଯିବା ପୁଟୁଳିଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖନ୍ତି। ହରି ପାଖେ ଠିଆ।
ଦୂର କାମର ଶବ୍ଦ।
ରଘୁ ସାଧବ
ସବୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ତ?
ହରି ରଘୁଙ୍କ ପଛର ବେଞ୍ଚକୁ ଚାହାନ୍ତି। ସେଠି ଛୋଟ ପାଣି ପାତ୍ର ରହିଛି।
ଛୋଟ ବିରାମ।
ହରି ନାଉରି
ତୁମ ପାଣି ପାତ୍ରଟା ଏଠି ରହିବ?
ରଘୁ ପଛକୁ ବୁଲି ପାତ୍ର ଦେଖନ୍ତି। ନିଜ କପାଳକୁ ହାଲୁକା ହାତ ଦେଇ ହସନ୍ତି।
ରଘୁଙ୍କ ହସ।
ରଘୁ ସାଧବ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପଚାରିଲି। ନିଜକୁ ଭୁଲିଗଲି!
ସେ ପାତ୍ରଟି ନିଜ ପୁଟୁଳି ପାଖେ ରଖନ୍ତି। ହରି ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି; ରଘୁ ନିଜ ଜିନିଷ ଦେଖନ୍ତି।
ପାତ୍ର ରଖିବାର ହାଲୁକା ଟକ୍।
ରଘୁ ସାଧବ
ଏବେ ମୋ ପାଳି।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍