ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟ
କୋଣାର୍କ ପାଖରେ ଆଜିର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ବସତି। ଦିନୁଙ୍କ ଛୋଟ କାମଘରରେ ହାଲୁକା ନମୁନା ତିଆରି। ବାର ବର୍ଷର ତାରା ତାଙ୍କ ଭାଣିଜୀ; ଦିନୁ ତା’ ମାଆଙ୍କ ସାନଭାଇ, ବୟସ ଅଣଚାଳିଶ। ଦଶ ବର୍ଷର କାନୁ ପଡ଼ୋଶୀ ଓ ସାଙ୍ଗ। ଏହା ଧରମାର ଲୋକକଥା ବା ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣର ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ତାରା ସୁନ୍ଦର ଚିତ୍ର ଦେଖାଏ, କିନ୍ତୁ ଠିଆ ହେଉନଥିବା କାଗଜର ନମୁନା ଲୁଚାଏ। କାନୁର ହାତରେ ଦେଲା ପରେ କେଉଁଠି ବଦଳାଇବାକୁ ହେବ, ସେ ଦେଖିପାରେ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 54 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ତାରା · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
କୋଣାର୍କ ପାଖରେ ଆଜିର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ବସତି। ଦିନୁଙ୍କ ଛୋଟ କାମଘରରେ ହାଲୁକା ନମୁନା ତିଆରି। ବାର ବର୍ଷର ତାରା ତାଙ୍କ ଭାଣିଜୀ; ଦିନୁ ତା’ ମାଆଙ୍କ ସାନଭାଇ, ବୟସ ଅଣଚାଳିଶ। ଦଶ ବର୍ଷର କାନୁ ପଡ଼ୋଶୀ ଓ ସାଙ୍ଗ। ଏହା ଧରମାର ଲୋକକଥା ବା ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣର ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ।
ସୁନ୍ଦର ଚିତ୍ରରେ ଗର୍ବ → ନମୁନା ଦେଖାଇବାକୁ ଲାଜ → ହାତକୁ ଦେବା → ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭାଙ୍ଗ ଚିହ୍ନିବା।
ତାରାର ସୋରିଷ ହଳଦିଆ ସାଧା କୁର୍ତ୍ତା, ମୋଡ଼ା ହାତ, ଗାଢ଼ ଧୂସର ସିଧା ପ୍ୟାଣ୍ଟ, ଚପଲ ଓ ଛୋଟ କେଶ। କେବଳ କାମ ଟେବୁଲ୍ ପାଖରେ କ୍ରିମ୍ କପଡ଼ା ଏପ୍ରନ୍, ପଛେ ଗଣ୍ଠି ଓ ଆଗେ ଗୋଟିଏ ପକେଟ୍। ଦିନୁଙ୍କ ମଳିନ ନୀଳ ସୂତା ସାର୍ଟର ହାତ ମୋଡ଼ା, ଢିଲା ଧୂସର ପ୍ୟାଣ୍ଟ, ଚପଲ ଓ ନିଜ ଡାହାଣ ଅଣ୍ଟାରେ କ୍ରିମ୍ ଗାମୁଛା; ନୂଆ ଦୃଶ୍ୟ ଅନୁସାରେ ତା’ ଧାରରେ ସରୁ ଲାଲ ରେଖା। କାନୁର ମାଟିଆ ଲାଲ ଛୋଟ ଚେକ୍ ସାର୍ଟ, ମଳିନ ନୀଳ ପ୍ୟାଣ୍ଟର ମୋଡ଼ା ତଳ ଓ ଚପଲ। ଏଗୁଡ଼ିକ ସମକାଳୀନ କାମର ପୋଷାକ; ଐତିହାସିକ କାରିଗରଙ୍କ ପ୍ରମାଣିତ ସଜ ନୁହେଁ।
ଏକ ଚିତ୍ର ଓ ଏକ ଖାଲି କାଗଜ ପେନ୍ସିଲ୍ ଷ୍ଟାଣ୍ଡ। ତଳ ଭାଙ୍ଗ ଅସମାନ। କାନୁ ହାତରେ ଧରିଲେ ଠିଆ ରହେ; ନିଜେ ସଜାଡ଼ିଯାଏନି। ଶେଷରେ ତାରା ଚିହ୍ନ ଦିଏ, ମରାମତି ସାରିଗଲା ବୋଲି ଦାବି ନାହିଁ।
ତାରା ଟେବୁଲ୍ରେ ନିଜ ପେନ୍ସିଲ୍ ଷ୍ଟାଣ୍ଡର ଚିତ୍ର ଦେଖାଏ। ପାଖର କାଗଜ ନମୁନାକୁ ଚିତ୍ର ପଛେ ଘୁଞ୍ଚାଏ।
କାଗଜ ଘଷା।
ତାରା
ଏମିତି ହେବ।
କାନୁ ଚିତ୍ର ପଛରୁ ଦେଖାଯାଉଥିବା ନମୁନାକୁ ଚାହେଁ। ତାରା ତାକୁ ଧରି ରଖିଛି।
ଛୋଟ ବିରାମ।
କାନୁ
ହାତରେ ଧରି ଦେଖିବି?
ତାରା
ଏବେ ଠିଆ ହେଉନି।
ତାରା ଧୀରେ ନମୁନା ଦିଏ। କାନୁ ତଳେ ଆଙ୍ଗୁଠି ରଖି ସିଧା କରେ। ତାରା ନଇଁ ତଳ ଭାଙ୍ଗ ଦେଖେ।
କାଗଜର ହାଲୁକା ଖସ୍ଖସ୍।
ତାରା
ଏଇ ଭାଙ୍ଗଟା ଉପରକୁ ଉଠିଛି।
କାନୁ ଧରିଥାଏ। ତାରା ଭାଙ୍ଗ ପାଖରେ ଛୋଟ ପେନ୍ସିଲ୍ ଚିହ୍ନ ଦିଏ। ଏଥର ଚିତ୍ର ଓ ନମୁନା ପାଖାପାଖି ରଖେ।
ପେନ୍ସିଲ୍ର ଛୋଟ ଶବ୍ଦ।
ତାରା
ଚିତ୍ରରେ ଏଇଟା ଦେଖାଯାଉନଥିଲା।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍