ଦୃଶ୍ୟ 1
ଏକ ବାଟ ଛୋଟ। ଅନ୍ୟଟି ଗାଁ ଦେଇ ବୁଲିଯାଏ।
ଅବୋଲକରା
ସାଆନ୍ତେ, ଲମ୍ବା ବାଟରେ ଏତେ ପାଦଚିହ୍ନ କାହିଁକି?
ପାରମ୍ପରିକ ଅବୋଲକରା ଚରିତ୍ରକୁ ନେଇ ଏକ ନୂଆ ଛଅଦୃଶ୍ୟର ଗପ।
ଏକ ବାଟ ଛୋଟ। ଅନ୍ୟଟି ଗାଁ ଦେଇ ବୁଲିଯାଏ।
ଅବୋଲକରା
ସାଆନ୍ତେ, ଲମ୍ବା ବାଟରେ ଏତେ ପାଦଚିହ୍ନ କାହିଁକି?
ସାଆନ୍ତ
ଆଗେ ଟିକେ ଖାଇବା।
ଅବୋଲକରା
ଆମ କଥା ମନେଅଛି? ଆଗେ ଉତ୍ତର!
ସାଆନ୍ତ
ବସ୍ ତାହେଲେ। ଏ ଗାଁରେ ଜଣେ ବୁଢ଼ୀ ବାଟୋଇଙ୍କ ପାଇଁ ପାଣି ରଖୁଥିଲା।
ଦିନେ ପାଣି ସରିଗଲା। ଜଣେ ବାଟୋଇ କୂଅରୁ ଆଣି ଘଡ଼ା ଭରିଦେଲା। ତା’ପରେ ଆଉ ଜଣେ।
ଅବୋଲକରା
ତାହେଲେ ପାଣି ପାଇଁ ସମସ୍ତେ ବୁଲିଯାଆନ୍ତି?
ସାଆନ୍ତ
କେହି ପିଇବାକୁ। କେହି ଭରିଦେବାକୁ।
ଅବୋଲକରା
ଚାଲନ୍ତୁ। ଆଜି ଘଡ଼ାଟା ମୁଁ ଭରିବି।
ସାଆନ୍ତ
ଆଉ ମୁଁ ଖାଇବି!
ଅବୋଲକରା ଓ ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ସାଆନ୍ତ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକକଥାରୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଏହି ରୂପ, ସଂଳାପ ଓ ‘ପାଣିର ବାଟ’ ପର୍ବ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପର ନୂଆ ବ୍ୟାଖ୍ୟା। କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲେଖକଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତ ଗଳ୍ପର ଅନୁବାଦ ନୁହେଁ।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦ୍ୱିଭାଷୀ ପାଠ୍ୟ · JSON · ଚିତ୍ରର ଯାତ୍ରା