ଏ ଗଧ କେଉଁଠୁ ଆସିଲା? · ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଖସଡ଼ା

ସାଆନ୍ତ ଦୁଇ ହାତରେ ହାଣ୍ଡିର ଆକାର ଦେଖାଇ ଗପ କହନ୍ତି। ଅବୋଲକରା ମୁଣ୍ଡ କାତ କରି ପ୍ରଶ୍ନ କରେ। ନିଜ ଭୁଲ୍ ମନେପକାଇ ସାଆନ୍ତ ହସନ୍ତି, ପୁଣି ଢାଳିବାର ଭଙ୍ଗୀରେ ଗପ ସାରନ୍ତି।

ନିଜେ ଚଳାନ୍ତୁ। CCରେ ଦୁଇ ଭାଷାର ସଂଳାପ ପାଠ୍ୟ ଓ ଧ୍ୱନି ବର୍ଣ୍ଣନା ବାଛନ୍ତୁ। ଲେଖା ସଂଳାପ ଏବେ ଶୁଣାଯାଏ ନାହିଁ।

ଭିଡିଓ ଡାଉନଲୋଡ୍ · MP4 ଚିତ୍ର, ଧ୍ୱନି ଓ ଚଳନ ଫାଇଲ୍ · ZIP

ଚିତ୍ରରୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର

ଚାଲୁଥିବା ଚରିତ୍ରଙ୍କ ପୂର୍ବ ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଚାରିଟି ରଙ୍ଗୀନ ଦୃଶ୍ୟ, ତା’ପରେ ବସିଥିବା ଦେହ, ହାତ ଓ ମୁହଁର ଅଲଗା ଚିତ୍ର। ଆସନ, ପୁଟୁଳି ଓ ଛତା ଏକ ଜାଗାରେ ରହେ। ଗଧ ବା ହାଣ୍ଡି ଚିତ୍ରରେ ଆସେନି; ଗପଟି ହାତ ଓ ମୁହଁର ଭାବରେ ରହେ। ପାରମ୍ପରିକ ଚରିତ୍ର ଆଧାରରେ ଏହି ପର୍ବର ଘଟଣା ଓ ସଂଳାପ ନୂଆ ରଚନା; କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲେଖକଙ୍କ ଗପର ଅନୁବାଦ ନୁହେଁ।

ଦୁଇ ଭାଷାର ପୂରା ପାଠ୍ୟ · ଅବୋଲକରା ଓ ସାଆନ୍ତଙ୍କ ପରିଚୟ

ପୋଷାକ ଓ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନ

ପୂର୍ବ ଚରିତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ ସହ ମେଳ: ଅବୋଲକରାର ସରୁ ଦେହ, ଅସଜଡ଼ା କେଶ, ସାଧା ହଳଦିଆ ଛୋଟ ହାତର ଜାମା, ଆଣ୍ଠୁ ପାଖେ ଖୋସା କ୍ରିମ୍ ଧୋତି, ଡାହାଣ କାନ୍ଧରେ ନୀଳ କପଡ଼ା ଓ ଚପଲ। ସାଆନ୍ତଙ୍କ ପାଚିଆ ପତଳା କେଶ, ଛୋଟ ନିଶ, କ୍ରିମ୍ ଜାମା, ଲମ୍ବା ଧୋତି ଓ ବାମ କାନ୍ଧରେ ସରୁ ଧାରର ଚାଦର। ବସିବାବେଳେ ଧୋତିର କୁଞ୍ଚ ବଦଳିବ; କାନ୍ଧର ପଟ ବଦଳିବନି। ଗୋଟିଏ ପୁଟୁଳି, ଗୋଟିଏ ଆସନ ଓ ଗୋଟିଏ ବାଉଁଶ ବେଣ୍ଟର ଛତା। ପୋଷାକ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପର ବ୍ୟାଖ୍ୟା; ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାଳର ପ୍ରମାଣିତ ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ ନୁହେଁ।

ପରବର୍ତ୍ତୀ ସଂଶୋଧନ

ହାତର ଭଙ୍ଗୀ ବଦଳ, ହାତ ଓ କପଡ଼ାର ଯୋଡ଼ାସ୍ଥାନ, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ମୁହଁର ଭାବ ଆହୁରି ସ୍ୱାଭାବିକ କରିବାକୁ ଅଛି। କଣ୍ଠ, ହସର ସ୍ୱର, ଓଠର ଚଳନ ଓ ଶେଷ ଉପଶୀର୍ଷକ ସମୟ ବାକି।

ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।