ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା

ଏ ଗଧ କେଉଁଠୁ ଆସିଲା?

କୁମ୍ଭାରର ଗପ କହୁକହୁ ସାଆନ୍ତଙ୍କ ମନକୁ ଅନ୍ୟ ଗପର ଗଧଟି ଚାଲିଆସେ। ଅବୋଲକରା ଧରିଦିଏ; ସାଆନ୍ତ ଭୁଲ୍ ମାନି ନିଜ ଗପକୁ ଫେରନ୍ତି।

୫୮ ସେକେଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଖସଡ଼ା। ହାତର ଭଙ୍ଗୀ, ମୁହଁର ଭାବ ଓ ପତ୍ରର ହାଲୁକା ଶବ୍ଦ ଅଛି। କଣ୍ଠ ଓ ହସର ସ୍ୱର ରେକର୍ଡ ହୋଇନାହିଁ; ସଂଳାପ ଉପଶୀର୍ଷକରେ ଅଛି।

ସାଆନ୍ତ · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ

ସମୟଧରା ଦୃଶ୍ୟନମୁନା ଦେଖନ୍ତୁ →

ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟ

ଓଡ଼ିଆ ଲୋକକଥାର ଗାଁବାଟ ଓ ବାଟୋଇଙ୍କ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ। ଅବୋଲକରା ଓ ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ମାଲିକଙ୍କ ଚରିତ୍ର ପାରମ୍ପରିକ; ଏହି ପର୍ବର ଘଟଣା ଓ ସଂଳାପ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପର ନୂଆ ରଚନା। କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲେଖକଙ୍କ ଗପର ଅନୁବାଦ ନୁହେଁ। ସାଆନ୍ତ ଏଠାରେ ସମ୍ବୋଧନ, ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ନାମ ନୁହେଁ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶତାବ୍ଦୀ, ଗାଁ, ଜାତି ବା ଅବୋଲକରାର ବୟସ ଧାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇନାହିଁ।

ଭାବର ପରିବର୍ତ୍ତନ

ଗପରେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ → ଅନ୍ୟ ଗପ ମିଶିଯିବା → ଭୁଲ୍ ଧରି ହସିବା → ସଠିକ୍ ଶେଷକୁ ଫେରିବା।

ପୋଷାକ ଓ ଚଳନ

ପୂର୍ବ ଚରିତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ ସହ ମେଳ: ଅବୋଲକରାର ସରୁ ଦେହ, ଅସଜଡ଼ା କେଶ, ସାଧା ହଳଦିଆ ଛୋଟ ହାତର ଜାମା, ଆଣ୍ଠୁ ପାଖେ ଖୋସା କ୍ରିମ୍ ଧୋତି, ଡାହାଣ କାନ୍ଧରେ ନୀଳ କପଡ଼ା ଓ ଚପଲ। ସାଆନ୍ତଙ୍କ ପାଚିଆ ପତଳା କେଶ, ଛୋଟ ନିଶ, କ୍ରିମ୍ ଜାମା, ଲମ୍ବା ଧୋତି ଓ ବାମ କାନ୍ଧରେ ସରୁ ଧାରର ଚାଦର। ବସିବାବେଳେ ଧୋତିର କୁଞ୍ଚ ବଦଳିବ; କାନ୍ଧର ପଟ ବଦଳିବନି। ଗୋଟିଏ ପୁଟୁଳି, ଗୋଟିଏ ଆସନ ଓ ଗୋଟିଏ ବାଉଁଶ ବେଣ୍ଟର ଛତା। ପୋଷାକ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପର ବ୍ୟାଖ୍ୟା; ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାଳର ପ୍ରମାଣିତ ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ ନୁହେଁ।

ପ୍ରତି ଦୃଶ୍ୟରେ ମେଳ

ଦୁହେଁ ଛାଇରେ ବସି ରହିବେ; କୁମ୍ଭାର, ପିଲା, ହାଣ୍ଡି ବା ଗଧ ଚିତ୍ରରେ ଆସିବେନି। ସାଆନ୍ତଙ୍କ ହାତର ଭଙ୍ଗୀ ଓ ମୁହଁରେ ଗପ ରହିବ। ଏକ ପୁଟୁଳି, ଏକ ଖୋଲା ଆସନ ଓ ଏକ ବନ୍ଦ ଛତା ସ୍ଥିର ଜାଗାରେ।

ଚରିତ୍ର ଓ ପୋଷାକର ପୂର୍ବ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖନ୍ତୁ

ଦୃଶ୍ୟ 1 · 0–16 ସେକେଣ୍ଡ

ଅବୋଲକରା ବାମରେ, ସାଆନ୍ତ ଡାହାଣରେ ଗଛଛାଇରେ ବସିଛନ୍ତି। ସାଆନ୍ତ ଦୁଇ ହାତରେ ଗୋଟିଏ ହାଣ୍ଡିର ଆକାର ଦେଖାନ୍ତି।

ପତ୍ରର ହାଲୁକା ଶବ୍ଦ; ଗପର କଣ୍ଠ ସ୍ପଷ୍ଟ।

ସାଆନ୍ତ
କୁମ୍ଭାର ଭାବିଲା, ହାଣ୍ଡିଟା ଫାଟିଛି। ପାଣି ଭରିଲେ ତଳୁ ବାହାରିଯାଉଛି।

ଦୃଶ୍ୟ 2 · 16–28 ସେକେଣ୍ଡ

ସାଆନ୍ତ ଗୋଟିଏ ହାତରେ ଗପ ଆଗେଇନିଅନ୍ତି। ଅବୋଲକରା ମୁଣ୍ଡ କାତ କରି ତାକେ।

କଥା ମଝିରେ ଥମକ।

ସାଆନ୍ତ
ତା’ପରେ ଗଧଟା ଆସି—

ଅବୋଲକରା
ଗଧ? ହାଣ୍ଡି ପାଖକୁ?

ଦୃଶ୍ୟ 3 · 28–42 ସେକେଣ୍ଡ

ସାଆନ୍ତ ହାତ ଥାମନ୍ତି, ଉପରକୁ ଚାହିଁ ମନେପକାନ୍ତି, ତା’ପରେ ନିଜେ ହସନ୍ତି। ଅବୋଲକରା ହସ ଚାପିରଖେନି।

ଦୁହିଁଙ୍କ ଛୋଟ ହସ।

ସାଆନ୍ତ
ଆରେ, ସେ ଆଉ ଗୋଟେ ଗପରେ! ଏଠି ତ ଛୋଟ ପିଲାଟିଏ ଥିଲା।

ଦୃଶ୍ୟ 4 · 42–58 ସେକେଣ୍ଡ

ସାଆନ୍ତ ହାତରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଢାଳିବା ପାତ୍ର ଟିକେ କାତ କରି ଦେଖାନ୍ତି। ଅବୋଲକରା ତାଙ୍କ ହାତକୁ ଚାହେଁ।

ହସ ଶାନ୍ତ ହୁଏ; ଶେଷ କଥା ପାଇଁ ବିରାମ।

ସାଆନ୍ତ
ପିଲାଟି କହିଲା, “ହାଣ୍ଡି ଫାଟିନି। ତୁମେ ବାହାରେ ଢାଳୁଛ!”

ଅବୋଲକରା
ଆଜି ତୁମ ଗପ ବି ଟିକେ ବାହାରେ ପଡ଼ିଲା।

ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।

ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍

← କାମର ତାଲିକା

ଅବୋଲକରା · ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଖସଡ଼ା

କୁମ୍ଭାରର ଗପ କହୁକହୁ ସାଆନ୍ତଙ୍କ ମନକୁ ଅନ୍ୟ ଗପର ଗଧଟି ଚାଲିଆସେ। ଅବୋଲକରା ଧରିଦିଏ; ସାଆନ୍ତ ଭୁଲ୍ ମାନି ନିଜ ଗପକୁ ଫେରନ୍ତି।

୫୮ ସେକେଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଖସଡ଼ା। ହାତର ଭଙ୍ଗୀ, ମୁହଁର ଭାବ ଓ ପତ୍ରର ହାଲୁକା ଶବ୍ଦ ଅଛି। କଣ୍ଠ ଓ ହସର ସ୍ୱର ରେକର୍ଡ ହୋଇନାହିଁ; ସଂଳାପ ଉପଶୀର୍ଷକରେ ଅଛି।

ଏଠାରେ ଭିଡିଓ ଦେଖିବାକୁ ▶ ଦବାନ୍ତୁ। CCରେ ଓଡ଼ିଆ ଓ ଇଂରାଜୀ ଉପଶୀର୍ଷକ ଅଛି।

ଖସଡ଼ା ଦେଖନ୍ତୁ · ୫୮ ସେକେଣ୍ଡ →