ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ସାଆନ୍ତ ସମାନ ଭାଗ କରିବାକୁ କହିଲେ ଅବୋଲକରା ଖାଦ୍ୟର ପ୍ରତି ଦାନା ଗଣିବାକୁ ବସେ। ନିଜ ଭୋକର କଥା କହିବା ପରେ କାମଟା ସହଜ ହୁଏ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 56 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ଅବୋଲକରା · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ଓଡ଼ିଆ ଲୋକକଥାର ଗାଁବାଟ ଓ ବାଟୋଇଙ୍କ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ। ଅବୋଲକରା ଓ ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ମାଲିକଙ୍କ ଚରିତ୍ର ପାରମ୍ପରିକ; ଏହି ପର୍ବର ଘଟଣା ଓ ସଂଳାପ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପର ନୂଆ ରଚନା। କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲେଖକଙ୍କ ଗପର ଅନୁବାଦ ନୁହେଁ। ସାଆନ୍ତ ଏଠାରେ ସମ୍ବୋଧନ, ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ନାମ ନୁହେଁ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶତାବ୍ଦୀ, ଗାଁ, ଜାତି ବା ଅବୋଲକରାର ବୟସ ଧାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇନାହିଁ।
ନିଖୁଣ ସମାନ କରିବାର ଜିଦ୍ → ନିଜ ଭୋକ ଲୁଚାଇବା → ସିଧା କହିବା → ସହଜରେ ବାଣ୍ଟିବା।
ପୂର୍ବ ଚରିତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ ସହ ମେଳ: ଅବୋଲକରାର ସରୁ ଦେହ, ଅସଜଡ଼ା କେଶ, ସାଧା ହଳଦିଆ ଛୋଟ ହାତର ଜାମା, ଆଣ୍ଠୁ ପାଖେ ଖୋସା କ୍ରିମ୍ ଧୋତି, ଡାହାଣ କାନ୍ଧରେ ନୀଳ କପଡ଼ା ଓ ଚପଲ। ସାଆନ୍ତଙ୍କ ପାଚିଆ ପତଳା କେଶ, ଛୋଟ ନିଶ, କ୍ରିମ୍ ଜାମା, ଲମ୍ବା ଧୋତି ଓ ବାମ କାନ୍ଧରେ ସରୁ ଧାରର ଚାଦର। ବସିବାବେଳେ ଧୋତିର କୁଞ୍ଚ ବଦଳିବ; କାନ୍ଧର ପଟ ବଦଳିବନି। ଗୋଟିଏ ପୁଟୁଳି, ଗୋଟିଏ ଆସନ ଓ ଗୋଟିଏ ବାଉଁଶ ବେଣ୍ଟର ଛତା। ପୋଷାକ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପର ବ୍ୟାଖ୍ୟା; ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାଳର ପ୍ରମାଣିତ ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ ନୁହେଁ।
ପୁଟୁଳିରେ ଶୁଖିଲା ଚୁଡ଼ା, ଦୁଇଟି ସଫା ପତ୍ର ଉପରେ। କେହି ଖାଇସାରିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କ ଭାଗକୁ ଫେରାନ୍ତିନି। ସମାନ ଭାଗ ଏଠାରେ ଦୁହିଁଙ୍କ ଆଲୋଚନା; ପାରମ୍ପରିକ ପ୍ରଥା ବୋଲି ଦାବି ନୁହେଁ।
ଅବୋଲକରା ଦୁଇ ପତ୍ରରେ ଚୁଡ଼ା ରଖେ। ଗୋଟିଏ ଭାଗରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏକୁ ଅଳ୍ପ ଘୁଞ୍ଚାଏ।
ଶୁଖିଲା ଚୁଡ଼ା ଓ ପତ୍ରର ଶବ୍ଦ।
ସାଆନ୍ତ
ଦୁଇଟି ସମାନ ଭାଗ କର।
ଅବୋଲକରା
ସମାନ ହେଉନି।
ଅବୋଲକରା ଗୋଟିଏ ଦାନା ଘୁଞ୍ଚାଇ ପୁଣି ଚାହେଁ। ସାଆନ୍ତ ଖାଦ୍ୟଠାରୁ ତା’ ମୁହଁକୁ ଚାହାନ୍ତି।
ଛୋଟ ବିରାମ।
ସାଆନ୍ତ
ଭୋକ କେତେ?
ଅବୋଲକରା
ବହୁତ। ହେଲେ ତୁମ ଭାଗ…
ସାଆନ୍ତ ନିଜ ପାଇଁ ଛୋଟ ଭାଗଟି ଦେଖାନ୍ତି। ଅବୋଲକରାର ହାତ ଥାମେ।
ପତ୍ରର ଶବ୍ଦ ଥାମେ।
ସାଆନ୍ତ
ମୋତେ ଏତିକି ହେବ। ତୁ ଆଗରୁ କହିଲୁନି କାହିଁକି?
ଅବୋଲକରା
ତୁମେ ସମାନ କହିଥିଲ।
ସାଆନ୍ତ ମୁଣ୍ଡ ହଲାଇ ହସନ୍ତି। ଅବୋଲକରା ଦୁଇ ଭାଗ ଅଲଗା ରଖେ; ଗଣିବା ଛାଡ଼େ।
ନରମ ହସ, ତା’ପରେ ଖାଇବାର ଶାନ୍ତି।
ସାଆନ୍ତ
ହଁ, କହିଥିଲି। ଭୋକଟା ପଚାରିନଥିଲି।
ଅବୋଲକରା
ଏବେ ଖାଇବା?
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍