ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟ
ଆଜିର ଓଡ଼ିଶାର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ଛୋଟ ସହର ଓ ପାଖ ଗାଁ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜିଲ୍ଲା ଧାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ। ଏଗାର ବର୍ଷର ବେଣୁ ଓ ତା’ ବାପାଙ୍କ ସାନଭାଇ, ବାଉନ ବର୍ଷର ମାଧବ କକା। ମାଧବ ପୂର୍ବରୁ ପାଠାଗାର ସହାୟକ ଥିଲେ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ଅଗଣାର ଏକା ବାଟରେ ମାଧବଙ୍କ ଆଠ ପାଦ, ବେଣୁର ବାର। ଗଣନା ଭୁଲ୍ ଭାବିଥିବା ବେଣୁ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଦ ପକାଇବା ଦେଖେ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 54 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ବେଣୁ · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ଆଜିର ଓଡ଼ିଶାର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ଛୋଟ ସହର ଓ ପାଖ ଗାଁ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜିଲ୍ଲା ଧାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ। ଏଗାର ବର୍ଷର ବେଣୁ ଓ ତା’ ବାପାଙ୍କ ସାନଭାଇ, ବାଉନ ବର୍ଷର ମାଧବ କକା। ମାଧବ ପୂର୍ବରୁ ପାଠାଗାର ସହାୟକ ଥିଲେ।
ନିଜ ଗଣନା ଠିକ୍ ବୋଲି ଜିଦ୍ → ପାଦର ଫାଙ୍କ ଦେଖିବା → ତଫାତକୁ ଖେଳରେ ନେବା।
ବେଣୁର ଢିଲା ସବୁଜ ଛୋଟ ହାତର ସାର୍ଟ, ବାମ ଛାତି ପକେଟ୍ରେ ଛୋଟ ଖାତା, ବାଦାମୀ ହାଫ୍ ପ୍ୟାଣ୍ଟ ଓ ଚପଲ। ମାଧବଙ୍କ କ୍ରିମ୍ ସୂତା କୁର୍ତ୍ତାର ହାତ ମୋଡ଼ା; ସାଧା ଧୋତିରେ ସରୁ ମଳିନ ନୀଳ ଧାର। ବାମ କାନ୍ଧରେ ଇଟାଲାଲ ବହିଥଳି, ଡାହାଣ ହାତରେ ବନ୍ଦ ନୀଳ ଛତା। ବସିଲେ ଥଳି ଓ ଛତା ପାଖରେ ରଖିବେ। ଧୋତିର କୁଞ୍ଚ ଓ ତଳ ଧାର ବସିବା, ଚାଲିବାରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ରହିବ। ଏହା ଚରିତ୍ରଙ୍କ ଦୈନିକ ପସନ୍ଦ; ଧାର୍ଯ୍ୟ ନଥିବା ଜିଲ୍ଲାର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପୋଷାକ ବୋଲି ଦାବି ନାହିଁ।
ଏକା ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ସ୍ଥାନ, ସମତଳ ଶୁଖିଲା ଅଗଣା। ଆଠ ଓ ବାର ଏହି କାଳ୍ପନିକ ଦୃଶ୍ୟର ଗଣନା; ଗଣିତର ଧାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁପାତ ନୁହେଁ। ପୁଣି ଚାଲିଲେ ଲମ୍ବା ଓ ଛୋଟ ପାଦର ଫାଙ୍କ ଦେଖାଯିବ। ଛତା ଓ ଥଳି ବେଞ୍ଚରେ।
ବେଣୁ ଓ ମାଧବ ଅଗଣାର ଗୋଟିଏ ଧାରରେ ଠିଆ। ଅନ୍ୟ ଧାରର ଖୁଣ୍ଟକୁ ଦେଖାଇ ବେଣୁ ଗଣି ଚାଲିବାକୁ କହେ।
ଚପଲ ମାଟିରେ ଘଷା।
ବେଣୁ
ଖୁଣ୍ଟ ଯାଏ କେତେ ପାଦ? ଗଣିବା।
ଦୁହେଁ ଏକା ଶେଷ ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ବେଣୁ ନିଜ ଗଣନା କହେ; କକାଙ୍କ ଉତ୍ତର ଶୁଣି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ।
ଶେଷ ଦୁଇ ପାଦ, ତା’ପରେ ଥମିବା।
ବେଣୁ
ବାର। ତୁମର?
ମାଧବ କକା
ଆଠ।
ସେମାନେ ଆରମ୍ଭ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରନ୍ତି। ବେଣୁ ଏଥର ମାଧବଙ୍କ ପାଦ ପାଖେ ନିଜର ଛୋଟ ପାଦ ପକାଇ ତଫାତ ଦେଖେ।
ଧୀର ଦୁଇ ଯୋଡ଼ା ପାଦଶବ୍ଦ।
ବେଣୁ
ଓଃ, ତୁମେ ଏତେ ଦୂର ପାଦ ପକାଉଛ!
ବେଣୁ ନିଜର ସହଜ ପାଦରେ ଚାଲେ। ମାଧବ ତା’ ପାଖରେ ଗତି କମାନ୍ତି। ଦୁହେଁ ଖୁଣ୍ଟ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସ୍ୱାଭାବିକ ପାଦଶବ୍ଦ ଓ ଛୋଟ ହସ।
ବେଣୁ
ତୁମର ପାଦ ଲମ୍ବା। ମୋର ଗଣନା ଲମ୍ବା।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍