ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟ
ନୂଆପାଟଣା–ମାଣିଆବନ୍ଧ ପ୍ରେରିତ କାଳ୍ପନିକ ବୁଣାପଡ଼ାରେ ପିଲାଙ୍କ ଭ୍ରମଣ। ଏହା ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥାୟୀ ଘରର ଠିକଣା ନୁହେଁ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
କପଡ଼ା ପୁଡ଼ିଆରେ ଚଇତି ଗଣ୍ଠି ପରେ ଗଣ୍ଠି ପକାଏ। ଖୋଲିବା ବେଳକୁ ନିଜ କାମ ପାଇଁ ନିଜେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରେ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 54 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ଚଇତି · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ନୂଆପାଟଣା–ମାଣିଆବନ୍ଧ ପ୍ରେରିତ କାଳ୍ପନିକ ବୁଣାପଡ଼ାରେ ପିଲାଙ୍କ ଭ୍ରମଣ। ଏହା ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥାୟୀ ଘରର ଠିକଣା ନୁହେଁ।
ଜୋରରେ ବାନ୍ଧିବାର ଗର୍ବ → ନିଜେ ଅଟକିବା → ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ପୁଣି କରିବା।
ନୀଳୁର ଛୋଟ ଲାଲ ସୂତା ସାର୍ଟ, ତା’ ନିଜ ବାମ ପଟେ ନୀଳ ପକେଟ୍ ଓ କ୍ରିମ୍ ରଙ୍ଗର ଛୋଟ ପ୍ୟାଣ୍ଟ। ଚଇତିର ନୀଳ ଢିଲା ଟ୍ୟୁନିକ୍ର ବେକରେ ସରୁ ସୁନେଲି ଧାର ଓ ମାଟିଆ ହଳଦିଆ ପ୍ୟାଣ୍ଟ। ବସିବା ଓ ଉଠିବା ସହ ଅଣ୍ଟା ଓ ଆଣ୍ଠୁର କୁଞ୍ଚ ବଦଳିବ। ବୁଣାକାରଙ୍କ ସାଧା ଶାଢ଼ୀ, ସରୁ ନୀଳ ଧାର ଓ ଛୋଟ ହାତର ବ୍ଲାଉଜ୍ ପୂର୍ବ ଅଧ୍ୟୟନରୁ ରହିବ। କାମବେଳେ କାନି ନିୟନ୍ତ୍ରିତ; ଏହା ଜଣେ କାଳ୍ପନିକ ମଣିଷଙ୍କ ପୋଷାକ, ସମସ୍ତ ବୁଣାକାରଙ୍କ ନୁହେଁ।
କେବଳ ଅଭ୍ୟାସ ପାଇଁ ଖାଲି କପଡ଼ା ପୁଡ଼ିଆ ଓ ମୋଟା ସୂତା ଡୋର। ତନ୍ତର ସୂତା ନୁହେଁ। ବୁଣାକାରଙ୍କ ହାତ କାନି ତଳୁ ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦରେ ଚଳିବ।
ଚଇତି ଖାଲି କପଡ଼ା ପୁଡ଼ିଆରେ ଡୋର ବାନ୍ଧେ। ପ୍ରଥମ ଗଣ୍ଠି ଉପରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ପକାଏ।
ଡୋର ଓ କପଡ଼ା ଘଷିବାର ଶବ୍ଦ।
ଚଇତି
ଏବେ ଆଉ ଖୋଲିବନି!
ବୁଣାକାର ହାତ ପାତନ୍ତି। ଚଇତି ପୁଡ଼ିଆ ଦିଏ। ସେ ପୁଣି ଚଇତିକୁ ଫେରାଇଦିଅନ୍ତି।
ଛୋଟ ବିରାମ।
ବୁଣାକାର
ଭଲ। ଏବେ ଖୋଲି ଦେଖା।
ଚଇତି ଗଣ୍ଠି ଟାଣେ, ଛାଡ଼େ। ବୁଣାକାରଙ୍କୁ ଚାହିଁ ପୁଡ଼ିଆ ମଝିରେ ରଖେ। ଦୁହେଁ ଧୀରେ ଗଣ୍ଠି ଢିଲା କରନ୍ତି।
ଡୋରର ହାଲୁକା ଶବ୍ଦ; ନୀରବ କାମ।
ଚଇତି
ଟିକେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ?
ବୁଣାକାର ଢିଲା ଫାଶ ଦେଖାନ୍ତି। ଚଇତି ତାକୁ ଖୋଲେ, ନିଜେ ପୁଣି ବାନ୍ଧେ, ପୁଣି ଖୋଲେ। ଶେଷରେ ନିଜେ ହସେ।
କପଡ଼ାର ଶବ୍ଦ ଓ ମୃଦୁ ହସ।
ଚଇତି
ଏବେ ବନ୍ଦ ବି, ଖୋଲା ବି!
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍