ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟ
ଗଛ ଥିବା ଏକ ସାଧାରଣ ଓଡ଼ିଆ ଅଗଣାର କଳ୍ପିତ ଗପ ସମୟ। କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜିଲ୍ଲା ବା ଐତିହାସିକ ଘଟଣା ନୁହେଁ। ପିଲାଙ୍କ କଣ୍ଠ ଡାଳ ତଳୁ ଆସେ; ସେମାନେ ଚିତ୍ର ବାହାରେ। କୋଇଲି ଏହି ସଂଗ୍ରହର ସାହିତ୍ୟିକ କଥକ। ନୀଳୁ–ଚଇତିର ସାଧାରଣ ପକ୍ଷୀ ସାଥୀଠାରୁ ତା’ର ଭୂମିକା ଅଲଗା।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
କୋଇଲି ଗପର ନାମ ଜାଣିବା ଆଗରୁ ଅନୁମାନ କରେ। ଶେଷରେ ନିଜ କଥା ଥାମି ନୂଆ କଥକ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ଦିଏ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 48 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
କୋଇଲି · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ରୂପ ଓ ଚଳନର ସୂତ୍ର
ଗଛ ଥିବା ଏକ ସାଧାରଣ ଓଡ଼ିଆ ଅଗଣାର କଳ୍ପିତ ଗପ ସମୟ। କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜିଲ୍ଲା ବା ଐତିହାସିକ ଘଟଣା ନୁହେଁ। ପିଲାଙ୍କ କଣ୍ଠ ଡାଳ ତଳୁ ଆସେ; ସେମାନେ ଚିତ୍ର ବାହାରେ। କୋଇଲି ଏହି ସଂଗ୍ରହର ସାହିତ୍ୟିକ କଥକ। ନୀଳୁ–ଚଇତିର ସାଧାରଣ ପକ୍ଷୀ ସାଥୀଠାରୁ ତା’ର ଭୂମିକା ଅଲଗା।
ଗପ ଆଗରୁ ଅନୁମାନ → ପିଲାକୁ ଅଟକାଇଦେବା ବୁଝିବା → ଥଣ୍ଟ ବନ୍ଦ କରି ଅପେକ୍ଷା → ଅନ୍ୟର ଗପରେ ଆନନ୍ଦ।
ପୂର୍ବ ପୁରୁଷ ଏସୀୟ କୋଇଲି ଅଧ୍ୟୟନ ସହ ମେଳ: ନୀଳଚେ କଳା ପର, ଲମ୍ବା ଲାଞ୍ଜ, ହାଲୁକା ଧୂସର–ସବୁଜ ଥଣ୍ଟ ଓ ସଂଯତ ଲାଲଚେ ଆଖି। ପୋଷାକ, ଅଳଙ୍କାର ବା ମଣିଷର ହାତ ନାହିଁ। ମୁଣ୍ଡ ଢଳାଇବା, ଥଣ୍ଟ ଖୋଲିବା, ଦେହ ଆଗକୁ ଝୁଙ୍କାଇବା ଓ ଦୁଇ ପାଦରେ ଡାଳ ଧରିବାରେ ଅଭିନୟ। ପକ୍ଷୀଟି ଓଡ଼ିଶାରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ; ଏହି ଚରିତ୍ରର ସମ୍ପର୍କ ଓଡ଼ିଆ କଥା ଓ ସାହିତ୍ୟ ସ୍ମୃତିରୁ ଆସେ।
ବାଘ ଓ ଚୋର କୋଇଲିର ଭୁଲ୍ ଅନୁମାନ; ସେମାନେ ଚିତ୍ରରେ ଆସନ୍ତିନି। ବିଲେଇ ବି କେବଳ ପିଲାର କଥାରେ। ଏକ ପକ୍ଷୀ ଓ ଏକ ଡାଳ; ପଛକୁ ସରିବାବେଳେ ପାଦର ଧରା ଓ ଭାର ମେଳିବ। ଶେଷ ଦୃଶ୍ୟରେ କୋଇଲି ପୁଣି କଥା କହିବନି।
ଡାଳରେ କୋଇଲି। ଚିତ୍ର ବାହାରୁ ଜଣେ ପିଲା ନିଜ ଗପ କହିବାକୁ ଆଗ୍ରହ କରେ।
ଅଗଣାର ସାଧାରଣ ହାଲୁକା ଶବ୍ଦ।
ପିଲା
ଆଜି ମୁଁ କହିବି?
କୋଇଲି
କହ। ବାଘର ଗପ?
କୋଇଲି ଆଗକୁ ଢଳି ନିଜେ ଅନୁମାନ କରେ। ପିଲା ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଯାଇ ଅଟକେ।
କଥା ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ପୁଣି ବିରାମ।
ପିଲା
ନା, ଆମ ଘରେ…
କୋଇଲି
ଚୋର ଆସିଥିଲା?
ପିଲାର କଥା ଶୁଣି କୋଇଲି ନିଜ ଥଣ୍ଟ ବନ୍ଦ କରେ। ଡାଳରେ ଟିକେ ପଛକୁ ସରେ।
ପତ୍ରର ମୃଦୁ ଶବ୍ଦ।
ପିଲା
ଆଗେ ଶୁଣିବ?
କୋଇଲି
ହଁ। ଏଥର ତୁମ ଗପ।
କୋଇଲି ମନଦେଇ ଶୁଣେ। ପିଲା କହିଲାବେଳେ ତା’ ଆଖିରେ ହସ। କଥା ନକହି ଏହି ଭାବରେ ଶେଷ।
ପିଲାର କଥା ଓ ଛୋଟ ହସ।
ପିଲା
ଆମ ବିଲେଇ ନିଜ ଛାଇକୁ ଧରିବାକୁ ଯାଇଥିଲା!
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍