ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ମାଳତୀ ଚାରି ପୁଟୁଳି ଦେଖି ମାଆଙ୍କ ତିନି ସଂଖ୍ୟାକୁ ଭୁଲ୍ କହେ। ଛୋଟ ନମୁନା ପୁଟୁଳିଟି ଅଲଗା ବୋଲି ଜାଣି ସେ ଆଗେ କ’ଣ ଗଣାଯାଉଛି ପଚାରେ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 54 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ମାଳତୀ · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ପୁରୁଣା ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ନଦୀଘାଟ। ବୋଇତ, ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଯାତ୍ରା ପ୍ରସ୍ତୁତିର ମୌଳିକ ଗପ। ବାର ବର୍ଷର ମାଳତୀ ହେମା ଓ ରଘୁଙ୍କ ଝିଅ। ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ହେମା ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟୀ, ଚଉରାଳିଶ ବର୍ଷର ରଘୁ ଯାତ୍ରୀ ବଣିକ। ପଚାଶ ବର୍ଷର ହରି ଅଭିଜ୍ଞ ନାଉରି ଓ ସହକର୍ମୀ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସନ, ବନ୍ଦର ବା ନୌପଥ ଧାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହା ଆଜିର ବାଲିଯାତ୍ରା ମେଳାର ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଶୀଘ୍ର ଭୁଲ୍ ଧରିବା → କାମର ଭେଦ ଜାଣିବା → ନିଜେ ଦୁଇ ଗୋଷ୍ଠୀ ଚିହ୍ନିବା।
ଚୟନିତ ଚିତ୍ରର ପୋଷାକ ରହିବ: ମାଳତୀର ଲମ୍ବା ବେଣୀ, ମାଟିଆ ଲାଲ ଘାଘରା, କ୍ରିମ୍ ବ୍ଲାଉଜ୍ ଓ ସରୁ ହଳଦିଆ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। ହେମାର ନୀଳ ସୂତା ଶାଢ଼ୀରେ ସରୁ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଧାର, ଲାଲ ବ୍ଲାଉଜ୍, ତଳ ଖୋସା ଓ ଅଳ୍ପ ଅଳଙ୍କାର। ରଘୁଙ୍କ କ୍ରିମ୍ ଧୋତିର ଲାଲ ଧାର ଓ ବାମ କାନ୍ଧରେ ଗାଢ଼ ଲାଲ ଉତ୍ତରୀୟ। ହରିଙ୍କ ଛୋଟ ନୀଳ କାମ ଧୋତି, ଅଣ୍ଟାରେ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଚେକ୍ ଗାମୁଛା ଓ କ୍ରିମ୍ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। କପଡ଼ାର ଖୋସା ଓ ଶେଷ ଧାର ହାତର କାମରେ ଅଟକିବନି। ଏହା ଚିତ୍ରକଳ୍ପ; ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମାଣିତ ପୋଷାକ ନୁହେଁ।
ତିନି ବଡ଼ ବସ୍ତ୍ର ପୁଟୁଳି ଓ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ନମୁନା ପୁଟୁଳି। ସଂଖ୍ୟା ବଦଳିବନି। ମାଳତୀ କେବଳ ଛୋଟଟି ଘୁଞ୍ଚାଏ; ଭାରୀ ପୁଟୁଳି ଉଠାଏନି।
ଛାଇରେ ରଖା ପୁଟୁଳିଗୁଡ଼ିକୁ ହେମା ଦେଖାନ୍ତି। ମାଳତୀ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଗଣେ।
ଦୂର ନଦୀର ଶବ୍ଦ।
ହେମା
ବୋଇତରେ ଯିବ ତିନି ପୁଟୁଳି।
ମାଳତୀ
କିନ୍ତୁ ଏଠି ଚାରିଟା!
ହେମା ଛୋଟ ପୁଟୁଳିର ଖୋଲା ମୁହଁରୁ ନମୁନା ବସ୍ତ୍ର ଦେଖାନ୍ତି।
କପଡ଼ା ଘଷା।
ହେମା
ଏଇଟା ଦେଖାଇବା ନମୁନା। ମୋ ପାଖେ ରହିବ।
ମାଳତୀ ଛୋଟ ପୁଟୁଳିଟି ମାଆଙ୍କ ପାଖେ ରଖି ବଡ଼ ତିନିଟିକୁ ପୁଣି ଦେଖେ।
ହାଲୁକା ପୁଟୁଳି ରଖିବା।
ମାଳତୀ
ତାହେଲେ ଯିବା ପୁଟୁଳି ଗଣୁଛୁ?
ହେମା ମୁଣ୍ଡ ହଲାନ୍ତି। ମାଳତୀ ତିନିଟି ଓ ଅଲଗା ଛୋଟଟି ଦେଖାଏ।
ଛୋଟ ହସ।
ମାଳତୀ
ତିନିଟା ଯିବ। ଗୋଟିଏ ତୋ ପାଖେ। ଏବେ ମେଳିଲା।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍