ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟ
ବର୍ତ୍ତମାନର କୋରାପୁଟ ପାହାଡ଼ ଅଞ୍ଚଳର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ଗାଁ। ରେବା ମାଉସୀଙ୍କ ଅଗଣା ଓ ବାରଣ୍ଡା। କୁସୁମ ଓ ମନ୍ଦାର ଦୁଇ ଭଉଣୀଙ୍କ ପିଲା; ରେବା ଦୁହିଁଙ୍କ ମାଉସୀ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ଲମ୍ବା ଲାଞ୍ଜର ଛାଇ
କାନ୍ଥରେ ଚିକୁର ବଡ଼ ଛାଇ ଦେଖି ମନ୍ଦାର ଚମକେ। ନିଜ ଛାଇକୁ ଦେଖିଲେ ସେ ଗୋଟିଏ ନୂଆ ଅଭିନୟ ପାଏ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 52 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ମନ୍ଦାର · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ଭାବର ପରିବର୍ତ୍ତନ
ଛୋଟ ଚମକ → ଆଲୋକର ଦିଗ ଦେଖିବା → ନିଜ ଅଭିନୟରେ ମଜା।
ପୋଷାକ ଓ ଚଳନ
କୁସୁମର ଦୁଇ ବେଣୀ, କ୍ରିମ୍ ବ୍ଲାଉଜ୍ର ହାତରେ ମାଟିଆ ଲାଲ ଧାର ଓ ମାଟିଆ ଲାଲ ସ୍କର୍ଟର ତଳେ ଦୁଇ ହାଲୁକା ଧାର। ମନ୍ଦାରର ସବୁଜ ସାର୍ଟ, ମାଟିଆ ହଳଦିଆ ହାଫ୍ ପ୍ୟାଣ୍ଟ ଓ ନିଜ ବାମ କାନ୍ଧରେ କ୍ରିମ୍ କପଡ଼ା। ସାଧାରଣ ଚପଲ। ଏଗୁଡ଼ିକ ଏହି କାଳ୍ପନିକ ପିଲାଙ୍କ ପୋଷାକ, କୌଣସି ସମୁଦାୟର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସଜ ନୁହେଁ।
ପ୍ରତି ଦୃଶ୍ୟରେ ମେଳ
ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂର୍ବର ତଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏକେ ଦିଗରେ। ଚିକୁ ଛୋଟ ରହିବ; ଛାଇ ବଡ଼ ହେବ। ଏହା ମନ୍ଦାରର କଳ୍ପନା, ବଡ଼ ପଶୁ ନୁହେଁ।
ଦୃଶ୍ୟ 1 · 0–12 ସେକେଣ୍ଡ
କାନ୍ଥ ଉପରେ ଚିକୁ ବସେ। ତା’ ଲାଞ୍ଜର ଲମ୍ବା ଛାଇ ପାଖ କାନ୍ଥରେ ପଡ଼େ। ମନ୍ଦାର ପ୍ରଥମେ ଛାଇ ଦେଖେ।
ହାଲୁକା ପତ୍ର।
ମନ୍ଦାର
ଏତେ ବଡ଼ ଲାଞ୍ଜ!
ଦୃଶ୍ୟ 2 · 12–24 ସେକେଣ୍ଡ
କୁସୁମ ଉପରକୁ ଚାହେଁ। ମନ୍ଦାର ତା’ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଛୋଟ ଚିକୁକୁ ଦେଖେ।
ଚିକୁର ହାଲୁକା ପାଦ ଶବ୍ଦ।
କୁସୁମ
ଉପରେ କିଏ ଅଛି ଦେଖ।
ଦୃଶ୍ୟ 3 · 24–38 ସେକେଣ୍ଡ
ମନ୍ଦାର ନିଜ ଛାଇ ପାଖେ ଠିଆ ହୁଏ। ହାତ ଉଠାଇଲେ ଛାଇର ହାତ ବଡ଼ ଦିଶେ। ସେ ଚାଲିବାର ଭଙ୍ଗୀ ବଦଳାଏ।
ଦୁଇ ଧୀର ଚପଲ ଟପ୍।
ମନ୍ଦାର
ମୁଁ ବି ବଡ଼ ହୋଇଗଲି!
ଦୃଶ୍ୟ 4 · 38–52 ସେକେଣ୍ଡ
ମନ୍ଦାର ଲମ୍ବା ପାଦ ପକାଏ; କୁସୁମ ତା’ ପାଖେ ନିଜ ଛାଇ ଯୋଡ଼େ। ଚିକୁ ନିଜ ବାଟେ ଡାଳକୁ ଯାଏ।
ହସ ଓ ପତ୍ର ହଲିବାର ଶବ୍ଦ।
କୁସୁମ
ଘର ଦୁଆରେ ମୁଣ୍ଡ ବାଜିବ!
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍