ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ମାଆ ପୁଟୁଳି ଭଲକରି ବାନ୍ଧିଦିଅନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ପୁଅ ଖୋଲିବାକୁ ଗଲେ ଅସୁବିଧା ହୁଏ। ସେ ନିଜ ଗଣ୍ଠି ଖୋଲି ତା’ ହାତରେ ଦେଇ ଦେଖନ୍ତି।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 56 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ଧରମାର ମାଆ · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ଯାତ୍ରା ପୂର୍ବରୁ ଘର ଅଗଣା ଓ ବାରଣ୍ଡା। ମାଆ ଓ ପୁଅଙ୍କ କଥା। ଧରମା ଓ ବିଶୁ ମହାରଣା କୋଣାର୍କ ସହ ଜଡ଼ିତ ଲୋକକଥାର ଚରିତ୍ର। ଘରର ଫଳ ଓ ବାପା–ପୁଅଙ୍କ ଭେଟର ସୂତ୍ର ପୂର୍ବ ପଢ଼ିବା ପର୍ବରେ ରହିଛି। ଏହି ଛୋଟ ପର୍ବର ଘଟଣା ଓ ସଂଳାପ ନୂଆ କଳ୍ପନା; ପ୍ରମାଣିତ ଜୀବନୀ ବା ପୂରା କିମ୍ବଦନ୍ତୀର ପୁନଃକଥନ ନୁହେଁ। ଏହି ଚିତ୍ରରେ ଧରମା ବାର ବର୍ଷର ପିଲା। ମାଆଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ନାମ ଗଢ଼ାଯାଇନାହିଁ।
ନିଜେ ସବୁ ସଜାଡ଼ିଦେବା → ପୁଅର ଅସୁବିଧା ଦେଖିବା → ନିଜ କାମ ବଦଳାଇବା → ସେ ପାରିବା ଯାଏଁ ଅପେକ୍ଷା।
ପୂର୍ବ ଚିତ୍ର ସହ ମେଳ: ଧରମାର ଛୋଟ ଅସଜଡ଼ା କେଶ, ବାମ କାନ୍ଧ ଦେଇ ଛାତିରେ ନୀଳ କପଡ଼ା ଓ ଚାଲିବା ପାଇଁ ଖୋସା କ୍ରିମ୍ ତଳ ବସ୍ତ୍ର। ବିଶୁଙ୍କ କଳା ଢେଉଖେଳା କେଶ, ନିଶ, ବାମ କାନ୍ଧରେ ମାଟିଆ ଲାଲ କପଡ଼ା ଓ ସରୁ ଧାରର କ୍ରିମ୍ କାମ ଧୋତି। ମାଆଙ୍କ ସାଧା ହଳଦିଆ ଶାଢ଼ୀରେ ସରୁ ମାଟିଆ ଲାଲ ଧାର, ସେଇ ରଙ୍ଗର ଛୋଟ ହାତର ବ୍ଲାଉଜ୍, ବାମ କାନ୍ଧରେ କାନି, ତଳ ଖୋସା, ଅଳ୍ପ ଚୁଡ଼ି ଓ ଛୋଟ ବିନ୍ଦି। ସମସ୍ତେ ଖାଲି ପାଦରେ। ବସିବା ଓ ହାତ ବଢ଼ାଇବାବେଳେ କପଡ଼ାର ଖୋସା ଓ କାନ୍ଧର ପଟ ମେଳିବ। ଏହା ପ୍ରକଳ୍ପର ଚିତ୍ରକଳ୍ପ; ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମାଣିତ ପୋଷାକ ବୋଲି ଦାବି ନୁହେଁ।
ଏହା ଛୋଟ କୋଳି ପୁଟୁଳିର ସାଧା ବନ୍ଧନ, ଦଉଡ଼ି ବା ଭାର ଧରିବା ଗଣ୍ଠିର ପାଠ ନୁହେଁ। ଫଳ କୋଳ ବା ନିମ୍ନ ପଟା ଉପରେ ରହେ; ଛିଟିକି ପଡ଼େନି। ନୂଆ ପୁଟୁଳି ଆସେନି।
ମାଆ ଛୋଟ କପଡ଼ାରେ କୋଳି ବାନ୍ଧି ଗଣ୍ଠି ଟିକେ ଟାଣନ୍ତି। ଧରମା ହାତ ବଢ଼ାଏ।
କପଡ଼ାର ନରମ ଟାଣ।
ମାଆ
ଖୋଲିଯିବନି।
ପୁଟୁଳି ପଟାରେ ରଖି ଧରମା ଗଣ୍ଠି ଖୋଲିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ। ମାଆ ତା’ ହାତକୁ ଦେଖନ୍ତି।
କପଡ଼ା ଘଷା ପରେ ବିରାମ।
ଧରମା
ମୋ ହାତରେ ବି ଖୋଲୁନି।
ମାଆ ହସି ନିଜ ଗଣ୍ଠି ଖୋଲନ୍ତି। କପଡ଼ାର ଦୁଇ ମୁଣ୍ଡ ଧରମାକୁ ଦିଅନ୍ତି।
ଛୋଟ ହସ।
ମାଆ
ବେଶି ଟାଣିଦେଇଛି। ତୁ ଥରେ ବାନ୍ଧ।
ଧରମା ବାନ୍ଧି ପୁଣି ଖୋଲେ। ମାଆ ହାତ ବଢ଼ାଇ ନେଇନଯାଇ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।
କପଡ଼ା ଓ ଶେଷରେ ନରମ ହସ।
ଧରମା
ଏବେ ପାରୁଛି।
ମାଆ
ତାହେଲେ ହେଲା।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍