ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟ
ବର୍ତ୍ତମାନର ଓଡ଼ିଶା। ଏକ ଛାଇଆ ଅଗଣା ଓ ବାରଣ୍ଡା; ଗାଁ ବା ଜିଲ୍ଲା ଧାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇନାହିଁ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
କାଗଜରେ ନିଜ ଓଦା ଆଙ୍ଗୁଠିର ଦାଗ ଦେଖି ନୀଳୁ ଚୁପ୍ ରହିଯାଏ। ଚଇତି ପକ୍ଷୀକୁ ଚାହିଁଲେ ସେ କଥା କହେ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 52 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ନୀଳୁ · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ବର୍ତ୍ତମାନର ଓଡ଼ିଶା। ଏକ ଛାଇଆ ଅଗଣା ଓ ବାରଣ୍ଡା; ଗାଁ ବା ଜିଲ୍ଲା ଧାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇନାହିଁ।
ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ → କହିବାକୁ ଦ୍ୱିଧା → ନିଜ କାମ ସ୍ୱୀକାର କରି ସାଙ୍ଗ ସହ ରହିବା।
ନୀଳୁର ଛୋଟ ଲାଲ ସୂତା ସାର୍ଟ, ତା’ ନିଜ ବାମ ପଟେ ନୀଳ ପକେଟ୍ ଓ କ୍ରିମ୍ ରଙ୍ଗର ଛୋଟ ପ୍ୟାଣ୍ଟ। ଚଇତିର ନୀଳ ଢିଲା ଟ୍ୟୁନିକ୍ର ବେକରେ ସରୁ ସୁନେଲି ଧାର ଓ ମାଟିଆ ହଳଦିଆ ପ୍ୟାଣ୍ଟ। ବସିବା ଓ ଉଠିବା ସହ ଅଣ୍ଟା ଓ ଆଣ୍ଠୁର କୁଞ୍ଚ ବଦଳିବ।
କାଗଜର ବାମ ତଳ କୋଣରେ ସେଇ ଗୋଟିଏ ଓଦା ଦାଗ ରହିବ। ପକ୍ଷୀ କାଗଜ ଛୁଏଁନି। ନୀଳୁର ଆଙ୍ଗୁଠି ଆଗରୁ ଓଦା ବୋଲି ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଇବା।
ଚଇତି କାଗଜରେ ଅଗଣାର ଚିତ୍ର କରୁଛି। ହାତ ଧୋଇ ଆସିଥିବା ନୀଳୁ ଗୋଟିଏ କୋଣ ଧରେ। ଓଦା ଦାଗ ହୁଏ।
ପେନ୍ସିଲ୍ର ଖସ୍ଖସ୍।
ଚଇତି
ଏ ପଟଟା ଧରିଥା।
ନୀଳୁ ହାତ ହଟାଏ। ଚଇତି ଦାଗ ଦେଖି ପାଖ କାନ୍ଥର ପକ୍ଷୀକୁ ଚାହେଁ। ପକ୍ଷୀ ନିଜ ପର ସଜାଉଛି।
ଏକ ଛୋଟ ଚିଁ ଓ ବିରାମ।
ଚଇତି
ଏଇଟା କେମିତି ହେଲା?
ନୀଳୁ ନିଜ ହାତ ଆଗକୁ ଦେଖାଏ। ଚଇତି ପକ୍ଷୀଠାରୁ ମୁହଁ ଫେରାଏ। ନୀଳୁ ଦାଗ ପୋଛିବାକୁ ଯାଇ ଅଟକେ।
ମୃଦୁ କଥା; କୌଣସି ନାଟକୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ନାହିଁ।
ନୀଳୁ
ମୋ ହାତ ଓଦା ଥିଲା। ମୁଁ କରିଛି।
ଚଇତି
ଘଷନି। ଟିକେ ଶୁଖୁ।
କାଗଜ ତଳେ ରହେ। ଦୁହେଁ ପାଖରେ ବସି ପକ୍ଷୀକୁ ଦେଖନ୍ତି। ପକ୍ଷୀ ଗୋଟିଏ ଗୋଡ଼ ଉଠାଇ ପର ଭିତରେ ରଖେ।
ହାଲୁକା ପତ୍ର ଶବ୍ଦ ଓ ଦୁହିଁଙ୍କ ହସ।
ନୀଳୁ
ତା’ର ତ ହାତ ବି ନାହିଁ!
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍