ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ପୂର୍ବ ଯାତ୍ରାର ଗପ କହୁଥିବା ରଘୁ ନିଜ ଭୁଲ୍ ଭଙ୍ଗୀ ଦେଖାନ୍ତି। ପିଇବା ପାଣି ମାଗି ମୁହଁ ଧୋଇବା ଭଙ୍ଗୀ କରିଥିଲେ; ଗପର ହସ ନିଜ ଉପରେ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 56 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ରଘୁ ସାଧବ · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ପୁରୁଣା ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ନଦୀଘାଟ। ବୋଇତ, ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଯାତ୍ରା ପ୍ରସ୍ତୁତିର ମୌଳିକ ଗପ। ବାର ବର୍ଷର ମାଳତୀ ହେମା ଓ ରଘୁଙ୍କ ଝିଅ। ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ହେମା ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟୀ, ଚଉରାଳିଶ ବର୍ଷର ରଘୁ ଯାତ୍ରୀ ବଣିକ। ପଚାଶ ବର୍ଷର ହରି ଅଭିଜ୍ଞ ନାଉରି ଓ ସହକର୍ମୀ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସନ, ବନ୍ଦର ବା ନୌପଥ ଧାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହା ଆଜିର ବାଲିଯାତ୍ରା ମେଳାର ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ।
ନିଜ ଯାତ୍ରା ଗପର ଗର୍ବ → ନିଜ ଅସୁବିଧା କହିବା → ଭୁଲ୍ ଭଙ୍ଗୀରେ ହସ → ଝିଅ ସହ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବାଣ୍ଟିବା।
ଚୟନିତ ଚିତ୍ରର ପୋଷାକ ରହିବ: ମାଳତୀର ଲମ୍ବା ବେଣୀ, ମାଟିଆ ଲାଲ ଘାଘରା, କ୍ରିମ୍ ବ୍ଲାଉଜ୍ ଓ ସରୁ ହଳଦିଆ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। ହେମାର ନୀଳ ସୂତା ଶାଢ଼ୀରେ ସରୁ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଧାର, ଲାଲ ବ୍ଲାଉଜ୍, ତଳ ଖୋସା ଓ ଅଳ୍ପ ଅଳଙ୍କାର। ରଘୁଙ୍କ କ୍ରିମ୍ ଧୋତିର ଲାଲ ଧାର ଓ ବାମ କାନ୍ଧରେ ଗାଢ଼ ଲାଲ ଉତ୍ତରୀୟ। ହରିଙ୍କ ଛୋଟ ନୀଳ କାମ ଧୋତି, ଅଣ୍ଟାରେ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଚେକ୍ ଗାମୁଛା ଓ କ୍ରିମ୍ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। କପଡ଼ାର ଖୋସା ଓ ଶେଷ ଧାର ହାତର କାମରେ ଅଟକିବନି। ଏହା ଚିତ୍ରକଳ୍ପ; ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମାଣିତ ପୋଷାକ ନୁହେଁ।
ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ଘାଟରେ। ଅତୀତ ଘଟଣା ମୁଖରେ କୁହାଯାଏ; ଅନ୍ୟ ଦେଶ, ଲୋକ ବା ଭାଷାର ନକଲ ହେବନି। ଦୁଇ ହାତ ମାତ୍ର; ପ୍ରକୃତ ପାଣି ଢାଳିବା ନାହିଁ।
ରଘୁ ଓ ମାଳତୀ ଛାଇରେ ବସିଛନ୍ତି। ସେ ପୂର୍ବ ଯାତ୍ରାର ଏକ ଘଟଣା ମନେପକାନ୍ତି।
ହାଲୁକା ପତ୍ର ଶବ୍ଦ।
ରଘୁ ସାଧବ
ଥରେ ପାଣି ମାଗିବା କଥାଟା ଜାଣିନଥିଲି।
ସେ ଦୁଇ ହାତ ମୁହଁ ପାଖକୁ ନେଇ ଧୋଇବା ଭଙ୍ଗୀ କରନ୍ତି। ମାଳତୀ ଧ୍ୟାନରେ ଦେଖେ।
କଥା ମଝିରେ ଛୋଟ ବିରାମ।
ରଘୁ ସାଧବ
ହାତରେ ଏମିତି କହିଲି।
ମାଳତୀ ହସେ। ରଘୁ ନିଜ ଭଙ୍ଗୀ ପୁଣି ଦେଖି ମୁଣ୍ଡ ହଲାନ୍ତି।
ଦୁହିଁଙ୍କ ହସ।
ମାଳତୀ
ତୁମେ ତ ମୁହଁ ଧୋଇବାକୁ କହୁଛ!
ରଘୁ ସାଧବ
ସେମାନେ ବି ସେଇଆ ବୁଝିଲେ।
ରଘୁ ଏଥର ହାତକୁ ଛୋଟ ପାତ୍ର ପରି କରି ଓଠ ଆଡ଼କୁ ନିଅନ୍ତି। ମାଳତୀ ବୁଝି ହସେ।
ହସ ପରେ ଶାନ୍ତି।
ରଘୁ ସାଧବ
ପରେ ଏମିତି କଲି। ପାଣି ମିଳିଲା, ହସ ବି ମିଳିଲା।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍