ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଠ୍ୟ · ପ୍ରଥମ ଖସଡ଼ା
ମାଳତୀ ଫେରିବା ଦିନ ପଚାରେ। ରଘୁ ତାକୁ ଖୁସି କରିବାକୁ ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ତା’ପରେ ଯାହା ଜାଣନ୍ତି ସେତିକି କହନ୍ତି।
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମୟ: 56 ସେକେଣ୍ଡ। କଣ୍ଠ ରେକର୍ଡ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବାକି।
ରଘୁ ସାଧବ · ଚରିତ୍ର ପରିଚୟ · ପୋଷାକର ଅଧ୍ୟୟନ
ପୁରୁଣା ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ନଦୀଘାଟ। ବୋଇତ, ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଯାତ୍ରା ପ୍ରସ୍ତୁତିର ମୌଳିକ ଗପ। ବାର ବର୍ଷର ମାଳତୀ ହେମା ଓ ରଘୁଙ୍କ ଝିଅ। ଚାଳିଶ ବର୍ଷର ହେମା ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟୀ, ଚଉରାଳିଶ ବର୍ଷର ରଘୁ ଯାତ୍ରୀ ବଣିକ। ପଚାଶ ବର୍ଷର ହରି ଅଭିଜ୍ଞ ନାଉରି ଓ ସହକର୍ମୀ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସନ, ବନ୍ଦର ବା ନୌପଥ ଧାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହା ଆଜିର ବାଲିଯାତ୍ରା ମେଳାର ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଝିଅକୁ ଖୁସି କରିବାର ଇଚ୍ଛା → ଅନିଶ୍ଚିତ ଦିନକୁ ନିଶ୍ଚିତ ନକରିବା → ଫେରିବାବେଳର ଛୋଟ କଥା ଭାଗ କରିବା।
ଚୟନିତ ଚିତ୍ରର ପୋଷାକ ରହିବ: ମାଳତୀର ଲମ୍ବା ବେଣୀ, ମାଟିଆ ଲାଲ ଘାଘରା, କ୍ରିମ୍ ବ୍ଲାଉଜ୍ ଓ ସରୁ ହଳଦିଆ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। ହେମାର ନୀଳ ସୂତା ଶାଢ଼ୀରେ ସରୁ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଧାର, ଲାଲ ବ୍ଲାଉଜ୍, ତଳ ଖୋସା ଓ ଅଳ୍ପ ଅଳଙ୍କାର। ରଘୁଙ୍କ କ୍ରିମ୍ ଧୋତିର ଲାଲ ଧାର ଓ ବାମ କାନ୍ଧରେ ଗାଢ଼ ଲାଲ ଉତ୍ତରୀୟ। ହରିଙ୍କ ଛୋଟ ନୀଳ କାମ ଧୋତି, ଅଣ୍ଟାରେ ଲାଲ–କ୍ରିମ୍ ଚେକ୍ ଗାମୁଛା ଓ କ୍ରିମ୍ କାନ୍ଧ କପଡ଼ା। କପଡ଼ାର ଖୋସା ଓ ଶେଷ ଧାର ହାତର କାମରେ ଅଟକିବନି। ଏହା ଚିତ୍ରକଳ୍ପ; ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମାଣିତ ପୋଷାକ ନୁହେଁ।
ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ପୂର୍ବର କଥା। କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର୍, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତାରିଖ ବା ନୌପଥ ନାହିଁ। ଅନିଶ୍ଚିତତାକୁ ଭୟଙ୍କର ବିପଦ ଦୃଶ୍ୟରେ ବଦଳାଇବା ନାହିଁ।
ରଘୁ ନିଜ ପୁଟୁଳି ଗୁଛାଉଛନ୍ତି। ମାଳତୀ ପାଖେ ବସି ତାଙ୍କୁ ଚାହେଁ।
କପଡ଼ା ଘଷା।
ମାଳତୀ
ବାପା, କେବେ ଫେରିବ?
ରଘୁ ଉତ୍ତର ଆରମ୍ଭ କରି ଥାମନ୍ତି। ପୁଟୁଳି ରଖି ଝିଅ ଆଡ଼କୁ ବୁଲନ୍ତି।
କପଡ଼ାର ଶବ୍ଦ ଥାମେ।
ରଘୁ ସାଧବ
ଶୀଘ୍ର… ଠିକ୍ ଦିନଟା ଏବେ କହିପାରିବିନି।
ସେ ଶାନ୍ତ ଭାବେ କହନ୍ତି। ମାଳତୀ ମୁଣ୍ଡ ଟିକେ ତଳକୁ କରି ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ଚାହେଁ।
ଦୂର ପାଣିର ଶବ୍ଦ।
ରଘୁ ସାଧବ
କାମ ଓ ପବନ ଉପରେ ବି ନିର୍ଭର କରେ। ଦିନ ଗଣି କହିଦେଲେ ଭୁଲ୍ ହୋଇପାରେ।
ରଘୁ ହାତ ଖୋଲି ଝିଅର କଥା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି। ମାଳତୀ ଟିକେ ହସେ।
ଛୋଟ ବିରାମ, ହାଲୁକା ହସ।
ରଘୁ ସାଧବ
ଫେରିଲେ ଆଗେ ତୋ କଥା ଶୁଣିବି।
ମାଳତୀ
ବହୁତ ହୋଇଯାଇଥିବ।
ସ୍ୱାଧୀନ ଦକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାଞ୍ଚ ବାକି। ଏହା ଡିଜିଟାଲ୍ ପାଠ୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ।
ଦୁଇ ଭାଷାର ପାଠ୍ୟ ଡାଉନଲୋଡ୍